هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٣

٧١٣. فروتنى براى خدا طُوبى لِمَن تَواضَعَ للَّهِ فى غَيرِ مَنقَصَةٍ، وأذَلَّ نَفسَهُ فى غَيرِ مَسكَنَةٍ.
(١٤/ ٦٨٥٢؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ٦٦)
خوشا به حال كسى كه براى خداوند متعال فروتنى كند، بى‌آن كه او را نقص و كاستى باشد و خود را ذليل گرداند بى آن كه او را خوارى و مسكنت باشد.
٧١٤. رفعت، نتيجه فروتنى‌ انّ التَّواضُعَ يَزيدُ صاحِبَهُ رِفعَةً، فتَواضَعُوا يَرفَعْكُمُ اللَّهُ.
(١٤/ ٦٨٥٦؛ كافى: ٢/ ١٢١)
همانا فروتنى، بر رفعت صاحب خود مى‌افزايد. پس فروتن باشيد، تا خداوند شما را رفعت بخشد.
٧١٥. فروتنى در بلند مرتبگى‌ أيُّها الناسُ، انّ أفضَلَ الناسِ مَن تَواضَعَ عَن رِفعَةٍ، و زَهِدَ عن غُنيَةٍ، وأنصَفَ عن قُوَّةٍ، وحَلُمَ عن‌قُدرَةٍ، ألَا وانَّ أفضَلَ الناسِ عَبدٌ أخَذَ مِن الدنيا الكَفافَ، وصاحَبَ فيها العَفافَ، وتَزَوَّدَ للرَّحيلِ، وتَأهَّبَ للمَسيرِ. (١٤٦٤٨؛ اعلام‌الدين: ٣٣٧)
اى مردم! همانا برترين مردم، كسى است كه با وجود بلند مرتبگى، فروتنى كند و با وجود توانگرى، به دنيا زهد ورزد و در عين داشتن توانايى، انصاف به خرج دهد و در عين قدرتمندى، بردبار باشد. بدانيد كه برترين مردم، بنده‌اى است كه از دنيا به قدر كفاف برگيرد ودر آن با عفاف و عزّت نفس زندگى كند و براى سفر (آخرت) توشه برگيرد و براى رفتن آماده شود.
٧١٦. امر خدا به فروتنى‌ انّ اللَّهَ أوحَى الَىَّ أن تواضَعوا، حتّى لايَفخَرَ أحَدٌ على أحَدٍ، ولا يَبغى أحَدٌ على أحَدٍ. (١٤/ ٩٤٥٥٠؛ الترغيب واترهيب: ٣/ ٥٥٨)