از خداوند عافيت طلب كنيد؛ زيرا بعد از (نعمتِ) يقين، نعمتى بهتر از عافيت به كسى داده نشده است.
عاقبت به خيرى‌ ٦٢٢. ترس از عاقبت به خير نشدن‌ لا يَزالُ المؤمنُ خائفاً من سُوءِ العاقِبَةِ، لايَتَيقّنُ الوُصولَ الى رِضْوانِ اللَّهِ حتّى يكونَ وَقتُ نَزْعِ‌رُوحِهِ وظُهورِ مَلَكِ المَوتِ لَهُ. (٣/ ١٣٦٦؛ بحار: ٧١/ ٣٦٦)
مؤمن پيوسته از بد فرجامى هراسان است و تا زمان جان كندن و ظاهر شدن ملك الموت در برابرش، يقين ندارد كه به رضوان و خشنودى الهى خواهد رسيد (يا نه).
عبادت‌ ٦٢٣. برترين عبادت‌ العِبادَةُ عَشرَةُ أجزاءٍ، تِسعَةُ أجزاءٍ فى طَلَبِ الحَلالِ. (٧/ ٣٣١٦؛ بحار: ١٠٣/ ١٨)
عبادت ده بخش است كه نه بخش آن طلب روزى حلال مى‌باشد.
٦٢٤. عبادت، بهترين مشغوليت‌ كَفى بِالعِبادَةِ شُغلًا. (٧/ ٣٤١٠؛ تحف العقول: ٣٥)
براى مشغوليت (انسان) عبادت كافى است.
٦٢٥. يقين، شرط قبولى عبادت‌ لا عِبادَةَ الّا بِيَقينٍ. (٧/ ٣٤١٤؛ كنزالفوائد: ١/ ٥٥)
هيچ عبادتى جز با يقين ارزش ندارد.
٦٢٦. ناظر ديدن خداوند به هنگام عبادت‌ اعبُدِ اللَّهَ كَأ نَّكَ تَراهُ، فَان‌لَم تَكُن تَراهُ، فَانَّهُ يَراكَ. (٧/ ٣٤١٦؛ كنزالعمال: ٥٢٥٠)
خدا راچنان عبادت كن كه گويى او را مى‌بينى؛ زيرا اگر تو او را نمى‌بينى او تو را مى‌بيند.