٩٧٨. آمرزيده نشدن فرزندان عاق شده‌ يُقالُ لِلعاقِّ: اعمَلْ ما شِئتَ فانّى لا أغفِرُ لَكَ. (١٤/ ٧٠٩٨؛ بحار: ٧٤/ ٨٠)
به فرزند نافرمان گفته مى‌شود: هر كار (عبادى) كه مى‌خواهى بكن، امّا من تو را نمى‌آمرزم.
٩٧٩. آزردن والدين‌ مَن أحزَنَ والِدَيهِ فَقَد عَقَّهُما. (١٤/ ٧١٠٠؛ كنزالعمال: ٤٥٥٣٧)
هر كه پدر و مادر خود را اندوهگين كند، آنان را عاقّ كرده (و آزرده) است.
٩٨٠. والدين، بهشت يا دوزخ فرزندان‌ لَمّا سُئلَ عَن حقِّ الوالِدَينِ على وَلَدِهِما، قال (ص): هُما جَنَّتُكَ ونارُكَ. (١٤/ ٧٠٩٠؛ الترغيب والترهيب: ٣/ ٣١٦)
در پاسخ به سؤال از حقّ پدر و مادر بر فرزندانشان، فرمود: آن دو بهشت و دوزخ تو هستند.
وام‌ ٩٨١. وام دادن، زداينده گناهان‌ مَن أقرَضَ مَلهوفاً فَأحسَنَ طَلِبَتَهُ استَأنَفَ العَمَلَ وأعطاهُ اللَّهُ بِكُلِّ دِرهَمٍ ألفَ قِنطارٍ مِن الجَنَّةِ. (١٠/ ٤٨٧٤؛ ثواب الاعمال: ٣٤١)
هركس به اندوهگينى (كه مالش را از دست داده) وام دهد و در پس گرفتن آن مراعات كند، عمل را از نو شروع كرده است (گناهانش پاك شده) و خداوند به ازاى هر درهم، هزار قنطار (صد رطل) از (درهم‌هاى) بهشت به او عطا كند.
٩٨٢. پيامد قرض ندادن، با داشتن توانايى‌ مَنِ احتاجَ الَيهِ أخوهُ المُسلمُ فى قَرضٍ وهُو يَقدِرُ علَيهِ فلم يَفعَلْ حَرَّمَ اللَّهُ علَيهِ ريحَ الجَنّةِ. (١٠/ ٤٨٧٤؛ امالى صدوق: ١٠/ ٣٥٠)
كسى كه برادر مسلمانش در وامى به او نياز پيدا كند و او بتواند وام بدهد و چنين نكند، خداوند بوى بهشت را بر او حرام گرداند.