٨٣٨. مدارا، نصف ايمان‌ مُداراةُ النّاسِ نِصفُ الايمانِ، والرِّفقُ بِهِم نِصفُ العَيشِ. (٤/ ١٦٣٨؛ كافى: ٢/ ١١٧)
مدارا كردن با مردم نصف ايمان است و نرمى و مهربانى كردن با آنان نصف زندگى است.
٨٣٩. صفاتِ كامل كننده اعمال‌ ثَلاثٌ مَن لَم يَكُنَّ فِيه لِمَ يَتِمَّ لَهُ عَمَلٌ: وَرَعٌ يَحجُزُهُ عَن مَعاصِى اللَّهِ، وخُلُقٌ يُدارِى بِهِ النّاسَ، وحِلْمٌ يَرُدُّ بِهِ جَهلَ الجاهِلِ. (٤/ ١٦٣٨؛ كافى: ٢/ ١١٦)
سه چيز است كه هر كس نداشته باشد، هيچ عملى از او تمام وكامل نيست: ورعى كه او را از نافرمانى خدا بازدارد و خُلق و خويى كه به سبب آن با مردم مدارا كند و بردبارى و حلمى كه به وسيله آن رفتار جاهلانه نادان را دفع كند.
مردم‌ ٨٤٠. برابرى مردم‌ النّاسُ سَواءٌ كأسنانِ المُشطِ. (١٣/ ٦٥٢٦؛ كنزالعمال: ٢٤٨٢٢)
مردم همانند دندانه‌هاى شانه يكسان اند.
مرگ‌ ٨٤١. كامل ترين موعظه و پند كَفى بالمَوتِ واعِظاً. (١٤/ ٦٨٩٠؛ تحف العقول: ٣٥)
مرگ براى اندرز گرفتن بس است.
٨٤٢. مشاهده اعمال‌ اذا ماتَ أحَدُكُم فَقد قامَت قِيامَتُهُ، يَرى ما لَهُ مِن خَيرٍ و شَرٍّ.
(١٢/ ٥٦٥٨؛ كنزالعمال: ٤٢١٢٣)
هرگاه يكى از شما بميرد، قيامتش بر پا شود؛ (پس) خوبى‌ها و بدى‌هاى خود را مى بيند.