٣٤٤. كم شمردن كارهاى خوبِ خود فى صِفَةِ العاقِلِ: يَستَكثِرُ قَليلَ الخَيرِ مِن غَيرِهِ، ويَستَقِلُّ كَثيرَ الخَيرِ مِن نَفسِهِ. (٧/ ٣٤٥٤؛ مستدرك الوسايل: ١/ ١٣٢)
در توصيف خردمند: اندك خوبى ديگران را زياد مى‌بيند و خوبى‌هاى بسيار خود را اندك مى‌شمارد.
خشم‌ ٣٤٥. خشم، شعله اى از آتش شيطانى‌ الغَضَبُ جَمرَةٌ مِن‌الشيطانِ. (٩/ ٤٣٣٠؛ بحار: ٧٣/ ٢٦٥)
خشم، اخگرى از شيطان است.
٣٤٦. قوى ترين انسان‌ ألا اخبِرُكُم بِأشَدِّكُم؟ مَن مَلَكَ نفسَهُ عِندَ الغَضَبِ. (٩/ ٤٣٣٢؛ نثر الدرّر: ١/ ١٨٣)
آيا شما را از زورمندترين فردتان خبر ندهم؟ كسى كه در هنگام خشم، خويشتندار است.
٣٤٧. فروخوردن خشم‌ انَّ لِجَهَنَّمَ باباً لا يَدخُلُها الّا مَن شَفى غَيظَهُ بمَعصيَةِ اللَّهِ تعالى. (٩/ ٤٣٣٦؛ تنبيه الخواطر: ١/ ١٢١)
همانا دوزخ را درى است كه از آن وارد نشود، مگر كسى كه خشم خود را با معصيت خداوند متعال فرو بنشاند.
٣٤٨. فروبردن خشم، خاموش كننده آتش دوزخ‌ مَن كَفَّ غَضَبَهُ كَفَّ اللَّهُ عَنهُ عَذابَهُ. (٩/ ٤٣٣٨؛ بحار: ٧٣/ ٢٦٣)
هر كه جلو خشم خود را بگيرد، خداوند جلو عذاب خود را از او بگيرد.