هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٠
٣٩٦. ترك دروغ، چه شوخى و چه جدى انّ الكذبَ لا يَصلَحُ مِنهُ جِدٌّ ولاهَزلٌ، ولا أن يَعِدَ الرجُلُ ابنَهُ ثُمّ لا يُنجِزَ لَهُ، انّ الصِّدقَ يَهدى الَى البِرِّ، وانَّ البِرَّ يَهدى الَى الجَنَّةِ و ان الكذب يهدى الى الفجور و ان الفجور يهدى الى النار. (١١/ ٥١٢٦٠؛ كنزالعمال: ٨٢١٧)
دروغ، چه جدّى و چه شوخى آن، درست نيست. همچنين درست نيست كه مرد به فرزند خود وعدهاى بدهد و به آن عمل نكند. همانا راستگويى، به نيكى رهنمون مىشود و نيكى به بهشت هدايت مىكند و دروغ به ناراستى و انحراف مى كشاند و ناراستى و انحراف به آتش رهنمون مى شود.
٣٩٧. عذاب شديد براى برخى دروغگويان وَيلٌ للذى يُحَدِّثُ فَيكذِبُ ليُضحِكَ بهِ القَومَ، وَيلٌ لَهُ، وَيلٌ لَهُ! (١١/ ٥١٢٦؛ كنزالعمال: ٨٢١٥)
واى بر كسى كه براى خنداندن مردم دروغ بگويد، واى بر او، واى بر او.
٣٩٨. شروع دروغ گويى حَسبُكَ مِن الكذبِ أن تُحَدِّثَ بكُلِّ ما سَمِعتَ. (١١/ ٥١٢٨؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٢)
براى دروغگويى، تو را همين بس كه هر چه مىشنوى بازگو كنى.
٣٩٩. رو سياهى، حاصل دروغ گويى انّ الكذبَ يُسَوِّدُ الوَجهَ. (١١/ ٥١٣٠؛ الترغيب والترهيب: ٣/ ٥٩٦)
دروغ، روسياهى مىآورد.
٤٠٠. كم شدن روزى با دروغ گويى الكِذبُ يَنقُصُ الرِّزقَ. (١١/ ٥١٣٢؛ الترغيب و والترهيب: ٣/ ٥٩٦)
دروغ، روزى را كم مىكند.