سه چيز از حقيقت‌هاى ايمان است: انفاق كردن در حال تنگدستى، انصاف به خرج دادن با مردم و دانش بخشى به جوينده دانش.
٨٩. هفتصد برابر شدن پاداش‌ مَن أعطى دِرهَماً فى سَبيلِ اللَّهِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ سبعَمِائةِ حَسَنَةٍ.
(١٣/ ٦٤٣٨؛ امالى طوسى: ١٨٣)
هركه يك درهم در راه خدا بدهد، خداوند برايش هفتصد ثواب مى‌نويسد.
ايمان‌ ٩٠. ترجيح پيامبر بر خود لا يُؤمنُ عَبدٌ حتّى أكونَ أحَبَّ الَيهِ مِن نَفْسِهِ، وتَكونَ عِتْرَتى الَيهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ويكونَ أهْلى أحَبَّ الَيهِ مِن أهْلِهِ، وتكونَ ذاتى أحَبَّ الَيهِ مِن ذاتِهِ. (٢/ ٩٧٢؛ علل الشرايع: ١٤٠)
هيچ بنده‌اى ايمان ندارد مگر آن‌كه مرا از خودش بيشتر دوست بدارد و خاندان مرا از خاندان خودش عزيزتر و خانواده مرا از خانواده خودش و جان مرا از جان خودش بيشتر دوست بدارد.
٩١. حقيقت ايمان‌ ليسَ الايمانُ بالتَّحَلّى ولا بالَّتمَنّى، ولكنَّ الايمانَ ما خَلَصَ فى القلبِ وصَدّقَهُ الأعمالُ. (١/ ٣٦٠؛ بحار: ٦٩/ ٧٢)
ايمان به ادعا و آرزو نيست، بلكه ايمان آن است كه در دل، خالص باشد وعمل آن را تصديق و تأييد كند.
٩٢. مرحله‌هاى ايمان‌ الايمانُ مَعرِفةٌ بالقلبِ، وقَولٌ باللِّسانِ، وعَملٌ بالأرْكانِ. (١/ ٣٦٠؛ كنزالعمال: ٢)
ايمان، شناختن با دل است و گفتن با زبان و عمل با اركان بدن.