٤٢٤. بهترين زمان دعا خيرُ وقتٍ دَعَوتُم اللَّهَ عزّ و جل فيهِ الأسحارُ (٤/ ١٦٧٠؛ كافى: ٢/ ٤٧٧)
بهترين زمان براى اين كه خداوند عزّ و جل را بخوانيد، سحرگاهان است.
٤٢٥. پافشارى در دعا رَحِمَ اللَّهُ عبداً طَلَبَ مِن اللَّهِ‌عزّوجل حاجةً فَألَحَّ فى الدُّعاءِ، استُجِيبَ لَهُ أو لم يُستَجَبْ (لَهُ). (٤/ ١٦٧٠؛ كافى: ٢/ ٤٧٥)
خدا رحمت كند بنده‌اى را كه از خداوند عزّ و جل حاجتى بخواهد و در دعا (براى آن حاجت) پافشارى كند، خواه دعايش اجابت شود و يا نشود.
٤٢٦. واگذارى امور به خداوند قالَ اللَّهُ تَبارَكَ وتَعالى: يابنَ آدَمَ، أطِعْنى فيما أمَرتُكَ، ولا تُعَلِّمْنى ما يُصلِحُكَ. (٤/ ١٦٧٢؛ بحار: ٧١/ ١٧٨)
خداوند تبارك و تعالى فرموده است: اى آدميزاد! از فرمانى كه به تو داده‌ام اطاعت كن و صلاح كار خود را به من نياموز.
٤٢٧. ياد خدا، عامل عطاى خداوند يقولُ اللَّهُ: مَن شَغَلَهُ ذِكرى عن‌مَسألَتى أعطَيتُهُ فوقَ ما اعْطِى السائلينَ.
(٤/ ١٦٧٤؛ بحار: ٩٣/ ٣٢٣)
خداوند مى‌فرمايد: كسى كه ياد من او را از خواهش از من غافل كند، بالاتر از آن چيزى كه به سائلان مى‌دهم، او را عطا كنم.
٤٢٨. دعاى مستجاب (نفرين پدر)
ايَّاكُم ودَعوَةَ الوالِدِ، فانَّها أحَدُّ مِن السَّيفِ. (٤/ ١٦٧٦؛ بحار: ٧٤/ ٨٤)
از نفرين پدر بترسيد، كه آن از شمشير برنده‌تر است.