٧٣١. آبادى دل‌ها با حفظ و يادگيرى قرآن‌ انّ الذى ليسَ فى جَوفِهِ شى‌ءٌ من القرآنِ كالبَيتِ الخَرِبِ. (١٠/ ٤٨١٦؛ كنز العمال: ٢٤٧٨)
كسى كه در اندرونش چيزى از قرآن نيست، همانند خانه اى ويران است.
٧٣٢. حفظ قرآن، جلب كننده رحمت و نور الهى‌ حَمَلةُ القرآنِ هُم الَمحفوفُونَ برَحمَةِ اللَّهِ، المَلبوسونَ بنُورِ اللَّه عزّوجل.
(١٠/ ٤٨١٨؛ جامع الاخبار: ١١٥)
اين حاملان (و حافظان) قرآنند كه در ميان رحمت خدا و پوشيده به نور خداوند عزّ و جل هستند.
٧٣٣. حاملان قرآن، اشراف امت‌ أشرافُ امّتى حَمَلَةُ القرآنِ وأصحابُ الليلِ. (١٠/ ٤٨١٨؛ الخصال: ٧)
اشراف و بزرگان امّت من حاملان قرآن و شب زنده داران اند.
٧٣٤. چگونگى سخن گفتن با خداوند اذا أحَبَّ أحدُكُم أن يُحَدِّثَ رَبَّهُ فَلْيَقرَأْ القرآنَ. (١٠/ ٤٨٢٠؛ كنزالعمال: ٢٢٥٧)
هر گاه فردى از شما دوست داشته باشد كه با پروردگارش سخن بگويد، قرآن بخواند.
٧٣٥. تلاوت قرآن، جلا دهنده دل‌ها انّ هذهِ القُلوبَ تَصدَأُ كما يَصدَأُ الحَديدُ. قيلَ: يا رسولَ اللَّهِ، فما جَلاؤها؟ قالَ: تِلاوَةُ القرآنِ. (١٠/ ٤٨٢٠؛ كنزالعمال: ٢٤٤١)
اين دل‌ها نيز همانند آهن زنگار مى بندد. عرض شد: اى رسول خدا، صيقل دهنده دل‌ها، چيست؟ فرمود: تلاوت قرآن.
٧٣٦. قرائت قرآن، كفاره گناهان و سپر آتش‌ علَيكَ بقِراءةِ القرآنِ؛ فانّ قِراءتَهُ كَفّارةٌ للذُّنوبِ، وسَترٌ فى النارِ، وأمانٌ مِن العذابِ. (١٠/ ٤٨٢٢؛ بحار: ٩٢/ ١٧)