٧٠٩. غيور بودن خداوند انّ اللَّهَ تعالى يَغارُ وانّ المؤمنَ يَغارُ، وغَيرَةُ اللَّهِ أن يَأتِىَ المؤمنُ ما حَرَّمَ اللَّهُ علَيهِ. (٩/ ٩٤٤٨٠؛ كنزالعمال: ٧٠٧٠)
براستى كه خداوند غيرت مى ورزد و مؤمن (نيز) غيرت مى ورزد. غيرت ورزيدن خداوند در جايى است كه مؤمن آنچه را خدا بر او حرام كرده، انجام دهد.
٧١٠. غيرت ورزى بجا و بى جا مِن الغَيرَةِ مايُحِبُّ اللَّهُ، ومِنها ما يَكرَهُ اللَّهُ، فأمّا مايُحِبُّ فالغَيرَةُ فى الرِّيبةِ، وأمّا ما يَكرَهُ فالغَيرَةُ فى غيرِ الرِّيبةِ. (٩/ ٤٤٨٢؛ كنزالعمال: ٧٠٦٧)
غيرتى هست كه خدا دوست دارد و غيرتى هست كه دوست ندارد. غيرتى كه آن را دوست دارد، غيرت ورزى در تهمت و بدگمانى است و غيرتى كه دوست ندارد، غيرت نشان دادن در جايى است كه بدگمانى و تهمت در بين نباشد.
فروتنى‌ ٧١١. فروتنى، شيرينى عبادت‌ مالى لا أرى علَيكُم حَلاوَةَ العِبادَةِ؟! قالوا: وما حَلاوَةُ العِبادَةِ؟ قالَ: التَّواضُعُ. (١٤/ ٦٨٤٦؛ تنبيه الخواطر: ١/ ٢٠١)
چه شده است كه حلاوت عبادت را در شما نمى‌بينم؟ عرض كردند: حلاوت عبادت چيست؟ فرمود: فروتنى.
٧١٢. فروتنى در عين بزرگى‌ انّ أفضَلَ النّاسِ عَبداً مَن تَواضَعَ عَن رِفعَةٍ. (١٤/ ٦٨٥٠؛ بحار: ٧٧/ ١٧٩)
برترينِ مردم در بندگى (خدا) كسى است كه در عين بزرگى، فروتنى كند.