بى‌رغبتى به دنيا تن و جان را آسايش مى‌بخشد و رغبت به آن، تن و جان را به رنج مى‌افكند.
٥٣٦. زاهدترين مردم‌ أزهَدُ الناسِ مَنِ اجتَنَبَ الحَرامَ. (٥/ ٢٢٤٠؛ امالى صدوق: ٢٧)
زاهدترين مردم، كسى است كه از حرام دورى مى‌كند.
ستايش بيجا ٥٣٧. نهى از ستايش بيهوده‌ ايّاكُم والمَدحَ؛ فانّهُ‌الذَّبحُ. (١١/ ٥٤٧٢؛ كنزالعمال: ٨٣٣١)
از مدح و ستايش بپرهيزيد، كه آن سر بريدن است.
٥٣٨. ستايش رو در رو، بدتر از كشتن‌ لَو مَشى رجُلٌ الى رجُلٍ بسِكِّينٍ مُرهَفٍ كانَ خَيراً لَهُ مِن أن يُثنى‌علَيهِ‌فى‌وَجهِهِ.
(١١/ ٥٤٧٢؛ المحجة البيضاء: ٥/ ٢٨٤)
اگر مردى با كاردى تيز و بُرّان به مردى حمله كند، براى او بهتر است تا اين كه رو به رويش او را بستايد! ٥٣٩. مدح فاجر و تبهكار اذا مُدِحَ الفاجِرُ اهتَزَّ العَرشُ وغَضِبَ الرَّبُّ. (١١/ ٥٤٨٠؛ تحف العقول: ٤٦)
چون فاجرى ستايش شود، عرش الهى مى لرزد و پروردگار به خشم مى آيد! ٥٤٠. نهى از خودستايى‌ مَن قالَ: انّى خَيرُ النّاسِ فهُو مِن شَرِّ النّاسِ، ومَن قالَ: انّى فى الجَنّةِ فهُو فى النّارِ. (١١/ ٥٤٨٢؛ نوادر راوندى: ١١)
هر كه بگويد: من از همه مردم بهترم، بدترين مردم است و هر كه بگويد: من بهشتى هستم، دوزخى است.