٩٩٢. خوابيدن با وضو الطّاهِرُ النّائمُ كالصّائمِ القائمِ. (١٤/ ٦٨٦٦؛ كنزالعمال: ٢٥٩٩٩)
كسى كه با طهارت بخوابد، همانند روزه‌دارِ شب زنده‌دار است.
وفاى به عهد ٩٩٣. وفادارى‌ مَن كانَ يُؤمِنُ باللَّهِ واليَومِ الآخِرِ فَلْيَفِ اذا وَعَدَ. (١٤/ ٦٩٦٦؛ بحار: ٧٧/ ١٤٩)
هركه به خدا و روز قيامت ايمان دارد بايد هرگاه وعده مى‌دهد (به آن) وفا كند.
٩٩٤. واى بر حال خلف وعده كننده‌ العِدَةُ دَينٌ، وَيلٌ لِمَن وَعَدَ ثُمّ أخلَفَ، وَيلٌ لمَن وَعَدَ ثُمّ أخلَفَ، وَيلٌ لِمَن وَعَدَ ثُمّ أخلَفَ. (٤/ ١٦٨٨٠؛ كنزالعمال: ٦٨٦٥)
وعده، دَين است؛ واى بر كسى كه وعده دهد و خُلف وعده كند! واى بر كسى كه وعده دهد و خُلف وعده كند! واى بر كسى كه وعده دهد و خُلف وعده كند! يتيم‌ ٩٩٥. محبت به يتيمان، عامل نرم دلى‌ لِرجُلٍ يَشكو قَسوَةَ قَلبِهِ-: أتُحِبُّ أن يَلينَ قَلبُكَ، وتُدرِكَ حاجَتَكَ؟: ارحَمِ اليَتيمَ وامسَحْ رأسَهُ، وأطعِمْهُ مِن طَعامِكَ، يَلِنْ قَلبُكَ وتُدرِكْ حاجَتَكَ (١٤/ ٧١٦٢؛ الترغيب والترهيب: ٣/ ٣٤٩)
به مردى‌كه از سنگدلى خود شكايت مى‌كرد، فرمود: آيا دوست دارى نرم دل شوى و به خواسته‌ات برسى؟ به يتيم مهربانى كن و دست محبّت بر سر او بكش و از غذايت به او بخوران، در اين صورت دلت نرم مى‌شود و به خواسته‌ات مى‌رسى.