گزيده ترين فرد امّت من كسى است كه جوانى خود را در طاعت خدا گذراند و نفس خود را از خوشى‌هاى دنيا باز دارد و به آخرت دل بندد. همانا پاداش خداوند به او بالاترين درجات بهشت است.
١٢٦. برگزيدگان امت‌ خَيْرُ امّتى مَن اذا سُفِهَ عَلَيْهِمْ احْتَمَلوا، واذا جُنِىَ عَلَيْهِمْ غَفَروا، واذا اوذُوا صَبَروا. (١/ ١٩٤؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٣)
بهترين افراد امّت من آنان اند كه هرگاه نسبت به آنان بى‌خردى روا دارند، تحمّل نمايند، و چون به آنان جرم و ستمى كنند، درگذرند و هرگاه آزار و اذيت شوند شكيبايى ورزند.
١٢٧. بشارت به امت اسلام‌ بَشِّرْ هذِهِ الامَّةَ بالسَّناءِ، والدِّينِ، والرِّفْعَةِ، والنَّصْرِ، والَّتمْكينِ فى الأرضِ.
(١/ ١٩٤؛ كنزالعمال: ٣٤٤٦٥)
بشارت باد اين امّت را به ارجمندى، ديندارى، سربلندى، پيروزى و قدرت يافتن در روى زمين.
١٢٨. عوامل خير و خوبى در امت‌ لا تَزالُ امّتى بِخَيْرٍ ما تَحابُّوا وأدَّوا الأمانَةَ، واجْتَنَبوا الحَرامَ، و قَرَوُا الضَّيْفَ، وأقامُوا الصَّلاةَ، وآتَوا الزَّكاةَ. (١/ ١٩٦؛ بحار: ٦٩/ ٣٩٤)
امّت من تا زمانى كه يكديگر را دوست بدارند، امانت را (به صاحبش) بازگردانند، از حرام دورى كنند، ميهمان را گرامى دارند، نماز بگزارند و زكات بپردازند، پيوسته در خير و خوبى خواهند بود.
١٢٩. امت و دنيا دوستى‌ اذا عَظَّمَتْ امّتى الدُّنيا نَزَعَ اللَّهُ منها هَيْبَةَ الاسلامِ. (١/ ١٩٨؛ تنبيه الخواطر: ١/ ٧٥)
هرگاه امّت من دنيا را بزرگ دارد، خداوند شكوه اسلام را از او مى‌گيرد.