در پاسخ به اين سؤال كه زيرك ترين مؤمنان كيست؟ فرمود: كسى كه بيشتر از همه آنان، به ياد مرگ باشد و خود را براى آن، آماده‌تر سازد.
٥٣١. بالاترين درجه زيركى‌ أكيَسُ الكَيْسِ التُّقى، وأحمَقُ الحُمقِ الفُجورُ. (١١/ ٥٢٧٢؛ بحار: ٧٧/ ١١٥)
بالاترين درجه زيركى، پرهيزگارى است و احمقانه‌ترين حماقت، گنهكارى.
زهد ٥٣٢. زهد، عبادت برتر ما تَعَبَّدُوا للَّهِ بشَى‌ءٍ مِثلِ الزُّهدِ فى الدنيا. (٥/ ٢٢٢٢؛ بحار: ٧٠/ ٣٢٢)
خداوند را با هيچ عبادتى همانند دل بركندن از دنيا نپرستيدند.
٥٣٣. چيستى زهد الزُّهدُ فى‌الدنيا قَصرُ الأمَلِ، وشُكرُ كُلِّ نِعمَةٍ، والوَرَعُ عن كُلِّ ما حَرَّمَ اللَّهُ.
(٥/ ٢٢٢٦؛ تحف العقول: ٥٨)
بى‌رغبتى به دنيا (همان) كوتاه كردن آرزو و به جاى آوردن شكر هر نعمت و پرهيز از محرّمات الهى است.
٥٣٤. زهد، اطمينان به خدا الزُّهدُ لَيسَ بتَحريمِ الحَلالِ، ولكنْ أن يكونَ بما فى يَدَىِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما فى يَدَيهِ. (٥/ ٢٢٢٦؛ بحار: ٧٧/ ١٧٢)
زهد، حرام كردن حلال (بر خود) نيست، بلكه اين است كه انسان اطمينانش به آنچه در دست خداست بيشتر باشد، از آنچه در دست خود اوست.
٥٣٥. ثمرات زهد الزُّهدُ فى الدنيا يُرِيحُ القَلبَ والبَدَنَ، والرَّغبَهُ فيها تُتعِبُ‌القَلبَ والبَدَنَ.
(٥/ ٢٢٤٠؛ كنزالعمال: ٦٠٦٠)