عبادت كردن با وجود حرام خوارى، مانند ساختن بنايى است بر روى شن «و به قولى: بر روى آب».
٢٨٩. ترك حرام خوارى‌ تَرْكُ لُقْمَةِ حَرامٍ أحَبُّ الى اللَّهِ من صلاةِ ألفَى رَكْعَةٍ تَطَوُّعاً.
(٣/ ١١٢٦؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٠)
فرو گذاشتن يك لقمه حرام، نزد خدا محبوب است از خواندن دو هزار ركعت نماز مستحبى! حرمت قتل مؤمن‌ ٢٩٠. خون [ريزى‌]، اولين عنوان داورى در قيامت‌ أوَّلُ ما يُقضى بينَ الناسِ يَومَ القِيامَةِ فى الدِّماءِ. (١٠/ ٤٧٦٦؛ كنزالعمال: ٣٩٨٨٧)
در روز قيامت نخستين چيزى كه درباره آن ميان مردم داورى مى شود، خون است.
٢٩١. ارزش خون انسان در نزد خداوند لَزَوالُ الدنيا جَميعاً أهوَنُ علَى‌اللَّهِ مِن دَمٍ سُفِكَ بغيرِ حَقٍّ.
(١٠/ ٤٧٦٨؛ الترغيب والترهيب: ٣/ ٢٩٣)
اگر همه دنيا نابود شود، نزد خدا اهميتش كمتر از خونى است كه بنا حقّ ريخته شود.
٢٩٢. ارزش خون مؤمن‌ يا أيُّها الناسُ، أيُقتَلُ قَتيلٌ و أنا بَينَ أظهُرِكُم لا يُعلَمُ مَن قَتَلَهُ؟! لو أنّ أهلَ السماءِ والأرضِ اجتَمَعُوا على قَتلِ رجُلٍ مُسلمٍ لَعَذَّبَهُم اللَّهُ بلا عَددٍ ولا حِسابٍ. (١٠/ ٤٧٧٠؛ كنزالعمال: ٣٩٩٥٢)
اى مردم! من در ميان شما باشم و جنازه مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد؟! اگر اهل آسمانها و زمين در كشتن مرد مسلمانى همداستان شوند، هر آينه خداوند همه آنان را، بى شمار و بى حساب، عذاب دهد.