هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢١
٥٠٦. با ارزشى روزى كم و كافى ما قَلَّ وكَفى خَيرٌ مِمّا كَثُرَ وألهى. (٥/ ٢٠٦٤؛ امالى صدوق: ٣٩٥)
روزى اندك و بسنده، بهتر است از روزى بسيار و بازدارنده (از ياد خدا).
ريا ٥٠٧. رياكاران، مغضوب خداوند ويلٌ للذينَ يَجتَلِبُونَ الدنيا بالدِّينِ، يَلبَسُونَ للناسِ جُلودَ الضَّأنِ مِن لِينِ ألسِنَتِهِم، كلامُهُم أحلى مِن العَسَلِ و قُلوبُهُم قُلوبُ الذِئابِ، يقولُ اللَّهُ تعالى: أبى يَغتَرُّونَ؟! (٤/ ١٩٣٨؛ اعلامالدين: ٢٩٥)
واى بر كسانى كه دين را وسيله كسب دنيا مىكنند و با زبان نرم خود در برابر مردم به لباس ميش در مىآيند، گفتارشان از عسل شيرينتر است و دلهايشان دل گرگ است.
خداوند متعال مىفرمايد: آيا به (رحمت) من مغرور مىشوند؟
٥٠٨. بى پاداشى رياكار انّ المُرائىَ يُنادى يَومَ القِيامَةِ: يا فاجِرُ! يا غادِرُ! يا مُرائى! ضَلَّ عَمَلُكَ، وبَطَلَ أجرُكَ، اذهَبْ فَخُذْ أجرَكَ مِمَّن كُنتَ تَعمَلُ لَهُ. (٤/ ١٩٤٠؛ منية المريد: ٣١٨)
روز قيامت به رياكار ندا مىشود: اى نابكار! اى فريبكار! اى رياكار! عملت بر باد شد و مزدت از بين رفت؛ برو و مزد خود را از همان بگير كه به خاطر او كار مىكردى.
٥٠٩. بى نيازترين شريك يقولُ اللَّهُ سبحانَهُ: انّى أغنَى الشُّرَكاءِ فَمَن عَمِلَ عَمَلًا ثُمّ أشرَكَ فيهِ غَيرِى فأنا مِنهُ بَرِىءٌ، وهو لِلَّذِى أشرَكَ بهِ دُونى. (٤/ ١٩٤٠؛ عدة الداعى: ٢٠٣)
خداى سبحان مىفرمايد: همانا من بىنيازترين شريكم (براى آنان كه شريكى براى خدا قرار مى دهند!). پس، هر كه كارى بكند و كسى جز مرا در آن شريك گرداند، من از آن كار بيزارم. آن كار براى كسى باشد كه او را شريك من قرار داده است.