وأمّا السّالمُ فالّذى يَسكتُ، وأمّا الشّاجِبُ فالّذى يَخوضُ فى الباطلِ.
(٢/ ٧٤٤؛ بحار: ٩٣/ ١٦٣)
مجلس‌ها سه گونه است: پر سود و غنيمت، سالم و مرده. مجلس پرسود و غنيمت مجلسى است كه در آن ذكر و ياد خدا شود؛ محفل سالم محفل خاموش و ساكت است و محفل مرده آن است كه در آن به سخن باطل پرداخته شود.
٩٧١. همنشين شايسته‌ قالُوا [الحَوارِيّونَ لعيسى عليه السلام‌]: يا رُوحَ اللَّهِ، فمَن نُجالِسُ اذاً؟ قالَ: مَن يُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ رُؤيَتُهُ، ويَزيدُ فى عِلْمِكُم منطِقُهُ، ويُرَغِّبُكُم فى الآخِرَةِ عَمَلُهُ.
(٢/ ٧٥٠؛ تحف العقول: ٤٤)
حواريون پرسيدند: يا روح اللَّه! پس با كه همنشين شويم؟ فرمود: با آن كه ديدنش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش بر دانش شما بيفزايد و كردارش شما را به آخرت تشويق كند.
٩٧٢. گزينش همنشين‌ لا تَجْلِسوا الّا عندَ كُلِّ عالِمٍ يَدْعوكُم مِن خَمْسٍ الى خَمسٍ: مِن الشَّكِّ الى اليَقينِ، ومِن الرِّياءِ الى الاخْلاصِ، ومِن الرَّغْبَةِ الى الرَّهبَةِ، ومِن الكِبْرِ الى التّواضُعِ، ومِن الغِشِّ الى النّصيحَةِ. (٢/ ٧٥٢؛ بحار: ٧٤)
تنها در محضر دانشمندانى نشينيد كه شما را از پنج چيز به پنج چيز فرا مى‌خوانند: از دودلى به يقين، از ريا به اخلاص، از دنيا خواهى به دنيا گريزى، از تكبر به فروتنى و از فريبكارى به خير خواهى.
٩٧٣. همنشينى با فقيران‌ تَمَسْكَنوا وأحِبُّوا المَساكِينَ، وجالِسُوهُم وأعِينوهُم، تَجافَوا صُحْبَةَ الأغْنياءِ وارْحَموهُم وعِفّوا عن أمْوالِهِم (٢/ ٧٥٢؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٠)
مسكين منش باشيد و مسكينان را دوست داريد و با آنان بنشينيد و كمكشان كنيد. از