٥٢١. سلام بر پيامبر مَن سَلَّمَ عَلَىَّ فى شَى‌ءٍ مِنَ الأرضِ ابلِغْتُهُ، ومَن سَلَّمَ عَلَىَّ عندَ القَبرِ سَمِعتُهُ.
(٥/ ٢٢٨٢؛ بحار: ١٠٠/ ١٨٢)
هر كه در هر نقطه‌اى از روى زمين به من سلام كند، سلامش به من مى‌رسد و هر كه بر سر قبرم به من سلام كند، آن را مى‌شنوم.
زيان‌كارى‌ ٥٢٢. زيانكاران‌ الخاسِرُ مَن غَفَلَ عَن اصْلاحِ المَعَادِ. (٣/ ١٣٩٨؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١١٨)
زيانكار كسى است كه از آباد كردن آخرت غافل ماند.
٥٢٣. صرف عمر در طلب دنيا، زيانكارى بزرگ‌ المُنْفِقُ عُمرَهُ فى طَلَبِ الدُّنيا خاسِرُ الصَّفْقَةِ، عادِمُ التَّوفيقِ.
(٣/ ١٣٩٨؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١١٩)
كسى كه عمر خود را در طلب دنيا صرف كند، در اين معامله زيان كرده و توفيق را از دست داده است.
زيبايى‌ ٥٢٤. زيبايى، محبوب خدا انّ اللَّهَ تعالى جميلٌ يُحِبُّ الجَمالَ، ويُحِبُّ أنْ يَرى أثَرَ نِعمَتِهِ على عَبدِهِ، ويُبغِضُ البُؤْسَ والتَّباؤسَ. (٢/ ٧٧٢؛ كنزالعمال: ١٧١٦)
خداوند متعال زيباست، زيبايى را دوست دارد و دوست دارد اثر نعمت خود را در بنده‌اش ببيند. او فقر و فقرنمايى را دشمن دارد.