- ومُماراةُ الأحمَقِ، تَقولُ ويَقولُ ولا يَرجِعُ الى خَيرٍ (أبَداً)، ومُجالَسَةُ المَوتى، فقيلَ لَهُ: يا رسولَ اللَّهِ، وما المَوتى؟ قالَ: كُلّ غَنِىٍّ مُترَفٍ.
(١٠/ ٥٠٠٨؛ الخصال: ٢٢٨)
چهار چيز دل را مى ميراند: گناه روى گناه، همسخن شدن زياد با زنان، بگو مگو كردن با احمق: تو مى گويى و او مى گويد و هرگز به راه نمى‌آيد و همنشينى با مردگان. عرض شد: اى رسول خدا، منظور از مردگان چيست؟ فرمود: هر توانگر خوشگذران.
٧٥١. خنده زياد، ميراننده قلب‌ فى مَواعِظِهِ لأبى ذَرٍّ-: ايّاكَ وكَثرَةَ الضَّحِكِ؛ فانّهُ يُمِيتُ القَلبَ.
(١٠/ ٥٠٠٨؛ معانى الاخبار: ٣٣٥)
در اندرزهاى خود به ابوذر فرمود: از خنده زياد بپرهيز، كه آن دل را مى ميراند.
٧٥٢. زنده شدن دل‌ انَّ اللَّه عزّ و جل يقولُ: تَذاكُرُ العِلمِ بينَ عِبادى مِمّا تَحيا عليهِ القُلوبُ المَيِّتهُ اذا هُمُ انتَهَوا فيهِ الى أمرى. (١٠/ ٥٠١٠؛ كافى: ١/ ٤١)
خداوند عزّ و جل مى فرمايد: گفتگوى علمى ميان بندگان من از چيزهايى است كه دلهاى مرده با آن زنده مى شود، به شرط آن كه آنها در اين گفتگو، به امر (اصول يا فروع دين) من برسند.
٧٥٣. نرم شدن دل‌ لمّا شَكا الَيهِ رجُلٌ قَساوَةَ قَلبِهِ قال: اذا أرَدتَ أن يَلينَ قَلبُكَ فَأطعِمِ المِسكينَ وامسَحْ رَأسَ اليَتيمِ. (١٠/ ٥٠١٢؛ مشكاة الانوار: ١٦٧)
خطاب به مردى كه از سخت‌دلى خود نزد آن حضرت شِكوه كرد فرمود: اگر مى‌خواهى دلت نرم شود، مستمند را اطعام كن و بر سر يتيم دست نوازش بكش.