٣٣٨. ثواب يك عمر عبادت در يك عمل‌ مَن قضى‌لأخيهِ المؤمنِ‌حاجَةً كانَ كمَنْ عَبدَ اللَّهَ دَهرَهُ. (٣/ ١٣١٨؛ امالى طوسى: ٤٨١)
هركس يك نياز برادر مؤمن خود را برآورَد، مانند كسى است كه همه عمر خويش را به عبادت خدا گذرانده باشد.
خردمندى‌ ٣٣٩. بى دينى، نتيجه بى عقلى‌ قِوامُ المَرءِ عَقلُهُ، ولا دِينَ لِمَن لا عَقلَ لَهُ. (٨/ ٣٨٦٨؛ روضة الواعظين: ٩)
جانمايه آدمى خرد اوست و كسى كه خرد ندارد دين ندارد.
٣٤٠. نقش خرد در كسب خوبى‌ها انَّما يُدرَكُ الخَيرُ كُلُّهُ بِالعَقلِ، ولا دِينَ لِمَن لا عَقلَ لَهُ. (٨/ ٣٨٧٤؛ تحف العقول: ٥٤)
خير و خوبى، تماماً با خرد به دست مى‌آيد و كسى كه خرد ندارد دين ندارد.
٣٤١. مدارا با مردم، نشانه خردمندى‌ أعقَلُ النّاسِ أشَدُّهُم مُداراةً لِلنّاسِ. (٨/ ٣٩٠٢؛ امالى صدوق: ٢٨)
خردمندترين مردم، مدارا كننده‌ترين آنهاست با مردم.
٣٤٢. خردمند و روى آوردن به آخرت‌ ألا وانَّ مِن عَلاماتِ‌العَقلِ التَّجافى عَن دارِ الغُرورِ، والانابَةُ الى دارِ الخُلودِ، والتَّزَوُّدُ لِسُكنَى القُبورِ، والتَّأهُّبُ لِيَومِ النُّشورِ. (٨/ ٣٩١٠؛ اعلام الدين: ٣٣٣)
از نشانه‌هاى خرد است: دورى كردن از سراى فريب و روى آوردن به سراى جاودانى و توشه برگرفتن براى خانه گور و آماده شدن براى روز رستاخيز.
٣٤٣. دوستى با مردم، اوج خردمندى‌ رَأسُ العَقلِ بَعدَ الدِّينِ‌التَّوَدُّدُ الَى النّاسِ، واصطِناعُ الخَيرِالى كُلِّ بَرٍّ و فاجِرٍ.
(٨/ ٣٦٨٤؛ بحار: ٧٤/ ٤٠١)
اوج خِرَد، بعد از ديندارى، دوستى با مردم و خوبى كردن به هر آدم نيك و بدى است.