وضو ٩٨٨. وضو، پاك‌كننده گناهان‌ اذا تَوَضَّأَ الرّجُلُ المُسلِمُ خَرَجَتْ خَطاياهُ مِن سَمعِهِ وبَصَرِهِ ويَدَيهِ ورِجلَيهِ، فان قَعَدَ قَعَدَ مَغفوراً لَهُ. (١٤/ ٦٨٦٢؛ كنزالعمال: ٢٦٠٣١)
هرگاه مرد مسلمان وضو بگيرد، گناهان او از گوش و چشم و دستان و پاهايش بيرون مى‌روند. پس، چون بنشيند با آمرزش نشسته است.
٩٨٩. وضو، فروريز گناهان‌ اذا تَوَضّأَ العَبدُ تَحاطُّ عَنهُ ذُنوبُهُ كما تَحاطُّ وَرَقُ هذهِ الشَّجَرَةِ.
(١٤/ ٦٨٦٤؛ كنزالعمال: ٢٦٠٣٠)
هرگاه بنده (خدا) وضو گيرد، گناهانش همچون برگ‌هاى اين درخت فرو مى‌ريزد.
٩٩٠. وضو، زيبايى آخرت‌ يَحشُرُ اللَّهُ‌عزّ و جل امَّتى يَومَ القِيامَةِ بَينَ الامَمِ غُرّاً مُحَجَّلِينَ مِن آثارِالوُضوءِ.
(١٤/ ٦٨٦٤؛ بحار: ٨٠/ ٢٣٧)
خداوند عزّ و جل در روز قيامت امّت مرا، بر اثر وضو، با چهره‌هاى زيبا و دست و پاى سپيد محشور مى‌كند.
٩٩١. اجر شهيد براى دائم الوضوء أكثِرْ مِن الطَّهورِ يَزِدِ اللَّه فى عُمرِكَ، وانِ استَطَعتَ أن تَكونَ باللَّيلِ والنَّهارِ على طَهارَةٍ فافعَلْ؛ فانَّكَ تَكونُ اذا مُتَّ علَى الطَّهارَةِ شَهيداً.
(١٤/ ٦٨٦٦؛ امالى مفيد: ٦٠)
زياد وضو بگير، تا خداوند عمر تو را زياد گرداند. اگر توانستى شب و روز با طهارت باشى اين كار را بكن؛ زيرا اگر در حال طهارت بميرى، شهيد خواهى بود.