هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩١
خنده ٣٤٩. خوددارى از خنده زياد ايّاكَ وكَثرَةَ الضِّحكِ؛ فانّهُ يُمِيتُ القَلبَ. (٧/ ٣٢٢٦؛ معانى الاخبار: ٣٣٥)
زنهار از خنده زياد، كه دل را مىميراند! ٣٥٠. معرفت، كم كننده خنده لو تَعلَمُونَ ما أعلَمُ لَضَحِكتُم قليلًا وَلبَكَيتُم كثيراً. (٧/ ٣٢٢٦؛ نورالثقلين: ٢٤٩/ ٢)
اگر آنچه را من مىدانم شما بدانيد، قطعاً كم مىخنديد و بسيار مىگرييد خيانت ٣٥١. خيانت ممنوع حتى به خائن! لا تَخُنْ مَن خانَكَ فتكونَ مِثلَهُ. (٤/ ١٥٨٨؛ بحار: ١٠٣/ ١٧٥)
به كسى كه به تو خيانت كرده خيانت نكن، كه تو نيز چون او خواهى بود.
٣٥٢. جزاى خيانت لَيسَ مِنّا مَن خَانَ بالأمانَةِ. (٤/ ١٥٨٦؛ بحار: ٧٥/ ١٧٢)
از ما نيست كسى كه در امانت خيانت كند.
٣٥٣. افشاى سر مؤمن افْشاءُ سِرِّ أخيكَ خِيانَةٌ، فاجتَنِبْ ذلكَ. (٤/ ١٥٨٨؛ بحار: ٧٧/ ٨٩)
فاشكردن راز برادر دينى خيانت است؛ پس، از اين كار دورى كن.
٣٥٤. علائم خائن أمّا علَامةُ الخائنِ فأربَعةٌ: عِصْيانُ الرّحمانِ، وأذى الجِيرانِ، وبُغْضُ الأقْرانِ، والقُرْبُ الى الطُّغْيانِ. (٤/ ١٥٩٠؛ تحف العقول: ٢٢)
نشانه خيانتكار چهار چيز است: نافرمانى خداى رحمان، آزار رساندن به همسايگان، نفرت از همگنان و نزديك شدن به سركشى و طغيان.