روزى‌ ٤٩٥. مقدر و حتمى بودن روزى انسان‌ لَو أنَّ ابنَ آدَمَ فَرَّ مِن رِزقِهِ كما يَفِرُّ مِنَ المَوتِ لَأَدرَكَهُ كما يُدرِكُهُ المَوتُ.
(٥/ ٢٠٤٨؛ مكارم الاخلاق: ٢/ ٣٧٧)
اگر آدمى همچنان كه از مرگ مى‌گريزد از روزى مى‌گريخت، باز روزى به او مى‌رسيد، همچنان كه مرگ به او مى‌رسد.
٤٩٦. تأمين هزينه زندگى‌ مَلعونٌ مَلعونٌ مَن ضَيَّعَ مَن يَعُولُ. (٥/ ٢٠٦٠؛ بحار: ١٠٣/ ١٣)
ملعون است ملعون، كسى كه هزينه خانواده خود را تأمين نكند.
٤٩٧. زياد نشدن روزى حريص‌ انّ الرِّزقَ لا يَجُرُّهُ حِرصُ حَريصٍ ولا يَصرِفُهُ كَراهِيَةُ كارِهٍ.
(٥/ ٢٠٤٦؛ بحار: ٧٧/ ٦٧)
نه حرص زدنِ حريص روزى را به طرف او مى‌كشاند و نه ناخوش داشتن كسى از روزى، آن را از او باز مى‌دارد.
٤٩٨. مقّدر بودن روزى‌ لا تَهتَمَّ لِرِزقِ غَدٍ فانّ كُلَّ غَدٍ يَأتِى بِرِزقِهِ. (٥/ ٢٠٥٢؛ بحار: ٧٧/ ٦٧)
غم روزى فردا را مخور؛ زيرا هر فردايى روزى خود را مى‌آورد.
٤٩٩. عامل افزايش دهنده روزى‌ الرِّزقُ أسرَعُ الى مَن يُطعِمُ الطَّعامَ، مِن السِّكِّينِ فى السَّنامِ.
(٥/ ٢٠٥٦؛ بحار: ٧٤/ ٣٦٢)
روزى كسى كه اطعام مى‌كند، سريع تر از فرو رفتن كارد در كوهان شتر، به سويش مى‌آيد.