هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٠

٨٤٣. حشر مردم با عمل آنان‌ مَن ماتَ على شى‌ءٍ بَعثَهُ‌اللَّهُ علَيهِ. (١٢/ ٥٦٦٠؛ كنزالعمال: ٤٢٧٢)
هر كس با هر چيزى (از اعمال و صفات) بميرد، خداوند او را با همان بر مى‌انگيزد.
٨٤٤. مرگ، بشارت به مؤمن‌ المَوتُ رَيحانَةُ المؤمنِ. (١٢/ ٥٦٧٤؛ كنزالعمال: ٤٢١٣٦)
مرگ دسته گل خوشبوى مؤمن است.
٨٤٥. مرگ، ارمغانى براى مؤمن‌ تُحفَةُ المؤمنِ المَوتُ. (١٢/ ٥٦٧٤؛ كنزالعمال: ٤٢١١٠)
مرگ، ارمغانِ مؤمن است.
٨٤٦. كثرت ياد مرگ‌ أكثِروا مِن ذِكرِهادِمِ اللَّذّاتِ، فقيلَ: يا رسولَ اللَّهِ، فماهادِمُ اللَّذّاتِ؟ قالَ: المَوتُ، فانّ أكيَسَ المؤمنينَ أكثَرُهُم ذِكراً للمَوتِ، وأشَدُّهُم لَهُ استِعداداً.
(١٢/ ٥٦٨٢؛ بحار: ٨٢/ ١٦٧)
ويران كننده خوشى‌ها را فراوان ياد كنيد. عرض شد: اى رسول خدا، ويران كننده خوشى‌ها چيست؟ فرمود: مرگ؛ زيرك ترين مؤمنان كسى است كه مر هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) ١٩٩ نبوت‌ گ را بيشتر ياد كند و براى آن آماده‌تر باشد.
٨٤٧. زنده شدن دل با ياد مرگ‌ أكثِروا ذِكرَ المَوتِ، فما مِن عَبدٍ أكثَرَ ذِكرَهُ الّا أحيا اللَّهُ قلبَهُ وهَوَّنَ علَيهِ المَوتَ. (١٢/ ٥٦٨٢؛ كنزالعمال: ٤٢١٠٥)
مرگ را فراوان ياد كنيد؛ زيرا هيچ بنده‌اى آن را بسيار ياد نكرد، مگر اين كه خداوند دلش را زنده گردانيد و مردن را بر او آسان ساخت.