عبرت‌ ٦٣٣. پند گرفتن از عبرت‌ها اعتَبِروا؛ فَقَد خَلَتِ المَثُلاتُ فيمَن كانَ قَبلَكُم. (٧/ ٣٤٣٦؛ كنزالفوائد: ٢/ ٣)
عبرت گيريد، كه در ميان (تاريخ) پيشينيان شما درس‌هاى عبرت است.
عدالت‌ ٦٣٤. كمال جوانمردى و انسانيت‌ مَن عامَلَ النّاسَ فلَم يَظلِمْهُم، وَحَدَّثَهُم فلَم يَكذِبْهُم، و وَعَدَهُم فلَم يُخلِفْهُم، فَهُو مِمَّن كَمُلَت مُروءَتُهُ، وظَهَرَت عَدالَتُهُ، و وَجَبَت اخُوَّتُهُ، و حَرُمَت غِيبَتُهُ.
(٧/ ٣٤٩٨؛ الخصال: ٢٠٨)
هركه در رفتار خود با مردم به ايشان ستم نكند و هرگاه با آنان سخن بگويد، دروغ نگويد و چون وعده‌شان دهد، خلف وعده نكند، انسانيتش كامل و عدالتش آشكار و دوستى‌اش لازم و غيبتش حرام است.
٦٣٥. تعريف عادل‌ مَن صاحَبَ النّاسَ بِالَّذى يُحِبُّ أن يُصا حِبوهُ كانَ عَدلًا. (٧/ ٣٥٠٠؛ كنز الفوائد: ٢/ ١٦٢)
هركه با مردم چنان رفتار كند كه دوست دارد آنان با او رفتار كنند، عادل است.
عفو و گذشت‌ ٦٣٦. بخشنده بودن خداوند انَّ اللَّهَ عَفُوٌّ يُحِبُّ العَفوَ. (٨/ ٣٨٣٢؛ كنزالعمال: ٧٠٠٥)
خداوند بسيار با گذشت است و گذشت را دوست دارد.
٦٣٧. گذشت، افزاينده عزت‌ عَلَيكُم بِالعَفوِ؛ فَانَ العَفوَ لا يَزيدُ العَبدَ الّا عِزّاً، فَتَعافَوا يُعِزَّكُمُ اللَّهُ.
(٨/ ٣٨٣٤؛ كافى: ٢/ ١٠٨)