هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٩

٧٩٠. بركات گرسنگى‌ طُوبَى لِمَنْ طَوَى وَجَاعَ وَصَبَرَ، اولئكَ الّذِينَ يَشْبَعُونَ يَوْمَ القِيَامَةِ.
(١/ ١٦٢؛ بحار: ٧٥/ ٤٦٢)
خوشا به حال هر كه اندرون از طعام خالى دارد و گرسنگى بكشد و شكيبايى ورزد.
اينان، همانانى هستند كه در روز قيامت سير مى‌شوند (و گرسنگى نمى‌كشند).
گريه‌ ٧٩١. گريستن از ترس خدا طُوبى لِصُورةٍ نَظَرَ اللَّهُ الَيها تَبكى على ذَنبٍ مِن خَشيَةِ اللَّهِ عزّ وجل، لَم يَطّلِعْ على ذلكَ الذَّنْبِ غَيْرُهُ. (٢/ ٥٣٦؛ بحار: ٩٣/ ٣)
خوشا چهره‌اى كه خداوند به آن مى‌نگرد در حالى كه از ترس خدا بر گناهى كه كرده مى‌گريد و جز او كسى از آن گناه آگاه نيست.
٧٩٢. پاداش قطره‌اى اشك از ترس خدا ومَن ذَرَفَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ اللَّهِ كانَ لَه بكلِّ قَطرةٍ مِن دُموعِهِ مِثلُ جَبَلِ احُدٍ يكونُ فى ميزانِهِ مِن الأجْرِ. (٢/ ٥٣٦؛ بحار: ٩٣/ ٣٣٤)
هر كس چشمانش از ترس خدا اشك ريزد، براى هر قطره اشك او به اندازه كوه احد در ترازوى اعمالش پاداش نهند.
٧٩٣. در سايه عرش خدا سَبعةٌ فى ظِلِّ عَرشِ اللَّهِ عزّ و جل يومَ لا ظِلَّ الّا ظلُّهُ... ورجُلٌ ذَكرَ اللَّهَ‌عزّ و جل خالياً ففاضَتْ عَيناهُ مِن خَشيةِ اللَّهِ. (٢/ ٥٣٦؛ بحار: ٨٤/ ٢)
در آن روز كه سايه‌اى جز سايه عرش خدا نيست، هفت تن در سايه عرش اويند:... و مردى كه در خلوت ياد خداوند عزّ و جل كند و از ترس خدا اشك از ديدگانش سرازير شود.