عهد و پيمان‌ ٦٨٢. پاى بندى مسلمانان به پيمان‌هاى خود المُسلِمونَ عِندَ شُروطِهِم فيما احِلَّ. (٩/ ٤١٠٠؛ كنزالعمال: ١٠٩١٩)
مسلمانان به شروط حلال و رواى خود، پايبندند.
٦٨٣. وفاى به عهد ألا مَن ظَلَمَ مُعاهَداً، أوِ انتَقَصَهُ، أو كَلَّفَهُ فَوقَ طاقَتِهِ، أو أخَذَ مِنهُ شَيئاً بِغَيرِ طِيبِ نَفسٍ مِنهُ، فَأنا حَجيجُه يَومَ القِيامَةِ. (٩/ ٤١٠٢؛ كنزالعمال: ١٠٩٢٤)
بدانيد كه هر كس به معاهدى (از اهل ذمه) ستم كند، يا حقّش را كم بدهد، يا بيش از توانش او را مكلّف سازد، يا بدون رضايتش چيزى از او بگيرد، در روز قيامت من طرف مخاصمه و مدّعى او هستم.
٦٨٤. ملازمت دين دارى و وفاى به عهد لا دِينَ لِمَن لا عَهدَ لَهُ. (٩/ ٤١٠٢؛ نوادر راوندى: ٥)
كسى كه پيمان شكن باشد، دين ندارد.
عيب پوشى‌ ٦٨٥. پاداش عيب‌پوشى‌ مَن سَتَرَ عَلى مُؤمِنٍ خِزيَةً فكأنَّما أحيا مَوؤودَةً مِن قَبرِها.
(٩/ ٤٢٢٠؛ كنزالعمال: ٦٣٨٧)
هر كس رسوايى مؤمنى را بپوشاند، چنان است كه دختر زنده به گورى را از گورش نجات دهد.
٦٨٦. عيب‌پوشى عيب‌پوشان‌ مَن عَلِمَ مِن أخيهِ سَيِّئَةً فسَتَرَها، سَتَرَ اللَّهُ عَلَيهِ يَومَ القِيامَةِ.
(٩/ ٤٢٢٠؛ الترغيب والترهيب: ٣/ ٢٣٩)
هر كه از برادر خود گناهى بداند و آن را بپوشاند، خداوند در روز قيامت گناهان او را بپوشاند.