هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦

٥٣. كمترين حد اسراف‌ انَّ مِنَ السَّرَفِ أن تَأكُلَ كُلَّ ما اشتَهَيتَ. (٥/ ٢٤٦٢؛ كنزالعمال: ٧٣٦٦)
اين‌كه هرچه دلت بخواهد بخورى، اسراف است.
٥٤. در كارهاى خير اسراف جايى ندارد لا خَيرَ فى السَّرَفِ، ولا سَرَفَ فى الخَيرِ. (٥/ ٢٤٦٢؛ بحار: ٧٧/ ١٦٥)
در اسراف خيرى نهفته نيست ودر كارهاى خير اسراف نيست.
اسلام‌ ٥٥. لباس اسلام‌ الاسلامُ عُريانٌ؛ فَلِباسُهُ الحَياءُ، وزِينَتُهُ الوَفاءُ، ومُرُوئَتُهُ العَمَلُ الصالِحُ، وعِمادُهُ الوَرَعُ، ولِكُلِّ شَى‌ءٍ أساسٌ وأساسُ الاسلامِ حُبُّنا أهلَ البَيتِ. (٦/ ٢٥٤٨؛ محاسن: ١/ ٤٤٥)
اسلام برهنه است؛ پس پوشش آن حياست و زيورش وفا و مردانگيش كار خوب و شايسته و ستونش ورع. هر چيزى بنيادى دارد و بنياد اسلام محبّت به ما اهل بيت است.
اطاعت الهى‌ ٥٦. عزت اطاعت‌ مَن خَرجَ مِن ذُلِّ المعصيةِ الى عِزِّ الطّاعةِ آنسَهُ اللَّهُ عزّوجل بغَيرِ أنيسٍ، وأعانَهُ بغيرِ مالٍ. (١/ ٤٢٢؛ بحار: ٧٥/ ٣٥٩)
هر كه از خوارى گناه به سربلندى طاعت درآيد، خداوند عزّ و جل، بى‌انيس و همدم، انيس او شود و او را بى مال و ثروت، كمك رساند.