هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٥
٧٦٨. اكرام مؤمن، اكرام خداست مَن أكرَمَ أخاهُ فانّما يُكرِمُ اللَّهَ. (١١/ ٥١٥٨؛ كنزالعمال: ٢٥٤٨٨)
كسى كه برادر خود را گرامى دارد، در حقيقت خدا را گرامى داشته است.
٧٦٩. اكرام ميهمان اذا أتاكُم الزائرُ فَأكرِمُوهُ. (١١/ ٥١٥٨؛ كنزالعمال: ٢٥٤٨٥)
هر گاه كسى براى ديدار با شما وارد شد، او را گرامى بداريد.
٧٧٠. اكرام هم نشين مَن كانَ يُؤمِنُ باللَّهِ واليَومِ الآخِرِ فَليُكرِمْ جَليسَهُ. (١١/ ٥١٥٨؛ كنزالعمال: ٢٥٤٩٠)
هر كه به خدا و روز واپسين ايمان دارد، بايد همنشين خود را گرامى دارد.
٧٧١. خوشامدگويى به تازه واردان بالداخِلِ دَهشَةٌ فَتَلَقَّوهُ بِمَرحَباً. (١١/ ٥١٥٨؛ كنزالعمال: ٢٥٤٩٩)
كسى كه وارد مجلسى مىشود، دچار نوعى سرگشتگى است. پس با خوشامدگويى از او استقبال كنيد.
٧٧٢. گرامى داشتن يتيم أكرِمِ اليَتيمَ، وأحسِنْ الى جارِكَ. (١١/ ٥١٥٨؛ مسند ابن حنبل: ٥/ ٢٨١)
يتيم را گرامى بدار و به همسايهات خوبى كن.
٧٧٣. رد نكردن احترام و اكرام اذا عُرِضَ على أحَدِكُمُ الكرامَةُ فلا يَرُدَّها؛ فانّما يَرُدُّ الكرامَةَ الحِمارُ.
(١١/ ٥١٥٨؛ قرب الاسناد: ٩٢)
هرگاه به يكى از شما احترامى نهاده شد، آن را ردّ نكند؛ زيرا اين درازگوش است كه عزّت و احترامراردّمىكند.
٧٧٤. پذيرفتن هديه مِن تَكرِمَةِ الرجُلِ لأخيهِ المُسلمِ أن يَقبَلَ تُحفَتَهُ، أو يُتحِفَهُ مِمّا عِندَهُ ولا يَتَكَلَّفَ شيئاً. (١/ ١٥١٥٨؛ نوادر راوندى: ١١)