٨٦١. خوشبويى دهان‌ طَيِّبُوا أفواهَكُم بِالسِّواكِ؛ فانّها طُرُقُ القُرآنِ. (٦/ ٢٦٣٨؛ كنزالعمال: ٢٧٥٣)
دهانهاى خود را با مسواك زدن خوشبو كنيد؛ زيرا دهانهاى شما گذرگاههاى قرآن است.
مشورت‌ ٨٦٢. نهى از مشورت با نادان‌ يا علىُّ، لا تُشاوِرْ جَباناً فانّهُ يُضَيِّقُ علَيكَ الَمخرَجَ، ولا تُشاوِرِ البَخيلَ فانّهُ يَقْصُرُ بكَ عن غايَتِكَ، ولا تُشاوِرْ حَريصاً فانّهُ يُزَيِّنُ لكَ شَرَهاً.
(٦/ ٢٩٠٢؛ علل الشرايع: ٥٥٩)
اى على! با ترسو مشورت مكن؛ زيرا او راه حل مشكل را بر تو تنگ مى‌كند و با بخيل مشورت مكن؛ زيرا او تو را از هدفت باز مى‌دارد و با آدم حريص مشورت مكن؛ زيرا او آزمندى را در نظرت نيكو جلوه مى‌دهد.
مصيبت‌ ٨٦٣. نهان داشتن مصيبت، گنجى نهان‌ مِن كُنُوزِ البِرِّ: كِتمانُ المَصائب والأمراضِ والصَّدَقةِ. (٧/ ٣١٩٠؛ بحار: ٨٢/ ١٠٣)
پوشيده داشتن مصيبت‌ها و بيمارى‌ها و دادن صدقه، از گنج‌هاى نيكى است.
٨٦٤. آسان شدن مصائب‌ مَن زَهِدَ فى الدنياهانَت علَيهِ المُصيباتُ. (٧/ ٣١٩٢؛ كنزالفوايد: ٢/ ١٦٣)
كسى كه از دنيا دل بركنَد، مصيبت‌ها بر او آسان گردد.
معاد ٨٦٥. معاد، ميدان بروز اعمال‌ المَعادُ مِضمارُ العَمَلِ، فمُغتَبِطٌ بِما احتَقَبَ غانِمٌ، ومُبتَئسٌ بِمافاتَهُ نادِمٌ.
(٩/ ٤١٠٨؛ اعلام‌الدين: ٣٤١)