٢٢٨. پاداش اين دنيايى تقوا لا يَقْدِرُ رَجُلٌ على حَرامٍ ثُمَّ يَدَعُهُ، لَيس بهِ الّا مَخافَةُ اللَّهِ، الّا أبْدَلَهُ اللَّهُ فى عاجِلِ الدُّنيا قَبْلَ الآخِرَةِ ما هُو خَيرٌ لَهُ مِن ذلكَ. (٣/ ١١٢٦؛ كنزالعمال: ٤٣١١٣)
هر مردى بتواند كار حرامى انجام دهد و آن را فقط به خاطر ترس از خدا فرو گذارد، خداوند، پيش از آخرت، در همين دنيا بهتر از آن را به وى عوض دهد.
٢٢٩. محكم ترين دستاويز أوثَقُ العُرى كَلِمُهُ التَّقوى. (١/ ٣٧٨؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ٣٣)
استوارترين دستاويز، كلمه تقواست‌ توانگرى‌ ٢٣٠. توانگرى، پشتيبان پرهيزكارى‌ نِعمَ العَونُ على تَقوَى‌اللَّهِ الغِنى. (٩/ ٤٤٠٢؛ مستدرك الوسائل: ١٣/ ١)
توانگرى، چه نيكو ياورى است براى پرهيزگارى از خدا.
٢٣١. راه ثروتمند شدن‌ مَن أرادَ أن يَكونَ أغنَى الناسِ فَلْيَكُنْ بما فى يَدِ اللَّهِ أوثَقَ مِنهُ بما فى يَدِ غَيرِهِ.
(٩/ ٤٤٠٦؛ كافى: ٢/ ١٣٩)
هر كه مى‌خواهد توانگرترين مردم باشد، بايد به آنچه در دست خداست اطمينان بيشترى داشته باشد، تا به آنچه در دست جز اوست.
٢٣٢. بهترين ثروت‌ خَيرُ الغِنى غِنَى النفسِ (٩/ ٤٤٠٨؛ تحف العقول: ٥٧)
بهترين توانگرى، استغناى نفس است.