٨٢٤. مبغوضان در نزد خدا انَّ اللَّهَ يُبغِضُ الشّيخَ الزّانى، والغَنىَّ الظَّلومَ، والفَقيرَ الُمخْتالَ، والسّائلَ المُلْحِفَ، ويُحبِطُ أجرَ المُعطى المَنّانِ، ويَمقُتُ البَذيخَ الجَرىَّ الكَذّابَ‌ (٢/ ٥١٤؛ تحف العقول: ٤٢)
خداوند از پيرمرد زناكار، توانگر ستمكار، تهيدست گردنفراز (در برابر خدا) و گداى سمج، نفرت دارد. بخشنده منت‌گذار را بى‌اجر گذارد و گردنكشِ گستاخِ دروغگو را دشمن دارد.
٨٢٥. جاهل به آخرت، منفور خدا انَّ اللَّهَ تباركَ وتعالى يُبغِضُ كلَّ عالِمٍ بالدُّنيا جاهلٍ بالآخِرَةِ.
(٢/ ٥١٤؛ كنزالعمال: ٢٨٩٨٢)
خداوند تبارك و تعالى از هر كس كه به دنيا عالم باشد و به آخرت جاهل، نفرت دارد.
٨٢٦. سه دسته منفور در نزد خدا انَّ أبغَضَ الخَلقِ الى اللَّهِ ثلاثةٌ: الرّجُلْ يُكثِرُ النّومَ بالنّهارِ ولَم يُصَلِّ مِن اللّيلِ شَيئاً، والرّجُلُ يُكْثِرُالأكْلَ ولا يُسَمّى اللَّهَ على طَعامِهِ ولا يَحْمَدُهُ، والرّجلُ يُكْثِرُ الضِّحْكَ مِن غيرِ عَجَبٍ. (٢/ ٢٥١٦؛ كنزالعمال: ١٤٣١)
سه كس نزد خدا از همه منفورترند: كسى كه روز زياد مى‌خوابد در حالى كه شب اصلًا نمازى نخوانده است، كسى كه زياد مى‌خورد و هنگام غذا خوردن نام و حمد خدا نمى‌گويد و آن كه بى دليل زياد مى‌خندد.
٨٢٧. سخن چين، مبغوض خداوند أبغَضُكُم الى اللَّهِ المَشّاؤونَ بالَّنميمةِ، المُفرِّقونَ بينَ الاخْوانِ، المُلْتَمِسونَ للبُرآءِ العَثَراتِ. (٢/ ٢٥١٨؛ بحار: ٧١/ ٣٨٣)
منفورترين شما نزد خداوند، كسانى اند كه سخن چينى مى‌كنند، ميان برادران جدايى مى‌افكنند و در پى يافتن خطا و لغزش براى افرد بى‌گناه هستند.