نيازخواهى‌ ٩٣١. نهى از نياز خواهى از مردم‌ يا أبا ذَرٍّ، ايّاكَ والسؤالَ فانّهُ ذُلٌّ حاضرٌ، وفَقرٌ تَتَعَجَّلُهُ، وفيهِ حِسابٌ طَويلٌ يَومَ القِيامَةِ. (٥/ ٢٣٢٦؛ الفقيه: ٤/ ٣٧٥)
اى ابوذر! زنهار از درخواست و گدايى، كه در دنيا مايه خوارى و فقر است و در روز قيامت حسابش طولانى است.
٩٣٢. از مردم چيزى خواستن‌ ما مِن عبدٍ فَتَحَ على نَفسِهِ باباً مِن المَسألَهِ الّا فَتَحَ اللَّهُ علَيهِ سَبعينَ باباً مِنَ الفَقرِ. (٥/ ٢٣٣٠؛ جامع الاخبار: ٣٧٩)
هيچ بنده‌اى درى از نياز خواهى را به روى خود نگشود، مگر آن كه خداوند هفتاد دَرِ فقر را به روى او گشود.
٩٣٣. ترغيب به بى‌نيازى از مردم‌ مَن سَألَنا أعطَيناهُ، ومَنِ استَغنى أغناهُ اللَّهُ. (٥/ ٢٣٣٤؛ كافى: ٢/ ١٣٨)
هر كه از ما چيزى بخواهد، به او مى‌دهيم، و هر كه چيزى نخواهد، خداوند او را بى‌نياز و توانگر گرداند.
٩٣٤. سختى دادن به بدن براى حفظ آبرو لو أنّ أحَدَكُم يَأخُذُ حَبلًا فَيَأتِى بِحُزْمَةِ حَطَبٍ على ظَهرِهِ فَيَبِيعُها فَيَكُفُّ بها وَجهَهُ خَيرٌ لَهُ مِن أن يَسألَ. (٥/ ٢٣٣٤؛ بحار: ٩٦/ ١٥٨)
اگر هر يك از شما ريسمانى برگيرد و پشته‌اى هيزم بياورد و بفروشد و با اين كار آبروى خود را حفظ كند بهتر از آن است كه دست نياز دراز كند.
٩٣٥. طلب فضل و نيكى از مسلمانان مهرورز اطلُبُوا المَعروفَ والفَضلَ‌مِن رُحَماءِ امَّتى تَعِيشُوا فى أكنافِهِم.
(٥/ ٢٣٣٤؛ بحار: ٩٦/ ١٦٠)
نيكى و بخشش را از بخشندگان و مهربانان امّت من بخواهيد تا در حمايت آنان زندگى كنيد.