هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٠
٢٠٥. كاسب راستگو، همنشين شهدا التّاجرُ الأمينُ الصَّدوقُ المسلِمُ معَ الشّهداءِ يَومَ القيامةِ.
(٦٢٠/ ٢؛ كنزالعمال: ٩٢١٦)
كاسب درستكارِ راستگوى مسلمان، در قيامت با شهيدان است.
٢٠٦. تاجر دنيا و تاجر آخرت تاجِرُ الدُّنيا مُخاطِرٌ بنفسِهِ ومالِهِ، وتاجِرُ الآخِرَةِ غانِمٌ رابِحٌ، وأوَّلُ رِبْحهِ نَفسُهُ ثُمَّ جَنّةُ المَأوى. (٢/ ٦٢٢؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٠)
تاجرِ دنيا خود و مالش را به خطر مىافكند و تاجرِ آخرت غنيمت و سود مىبرد.
نخستين سود او نفس اوست و سپس بهشت برين.
تحقير ٢٠٧. نهى از تحقير بندگان خدا لا يَزْرَأنَّ أحدُكُم بأحدٍ من خَلقِ اللَّهِ فانَّهُ لا يَدرى أيُّهُم ولىُّ اللَّهِ.
(٣/ ١٢٢٤؛ بحار: ٧٥/ ١٤٧)
هيچ يك از شما نبايد احدى از بندگان خدا را خوار و بى مقدار شمرد؛ زيرا نمىداند كه كدام يك از آنها دوست و ولّى خداست.
٢٠٨. احترام به همه بندگان خدا مَنِ اسْتَذَلّ مؤمناً أو مؤمنةً، أو حَقّرَهُ لفَقْرِهِ أو قِلَّةِ ذاتِ يَدِهِ، شَهَرَهُ اللَّهُ تعالى يَومَ القِيامَةِ، ثُمّ يَفْضَحُهُ. (٣/ ١٢٢٤؛ بحار: ٧٢/ ٤٤)
هر كس مرد يا زن مؤمنى را به سبب تهيدستى يا كم بضاعتى خوار و حقير شمارد، خداوند متعال در روز رستاخيز او را انگشتنما و سپس رسوايش كند.