٥٩٤. صدقه و خوددارى از بدى‌ تَركُ الشَّرِّ صَدَقةٌ. (٧/ ٣٠٤٢؛ بحار: ٧٧/ ١٦٠)
خوددارى از بدى، صدقه است.
٥٩٥. صدقه نهانى‌ أفضَلُ الصَّدَقةِ سِرٌّ الى فَقيرٍ وجُهدٌ مِن مُقِلٍّ. (٧/ ٣٠٤٢؛ كنزالعمال: ١٦٢٥٠)
برترين صدقه، صدقه نهانى دادن به فقير است و ايثار تنگدست.
٥٩٦. صدقه زبانى، با فضيلت‌ترين صدقه‌ انَّ أفضَلَ الصَّدَقةِ صَدَقةُ اللِّسانِ، تَحقُنُ بهِ الدِّماءَ، وتَدفَعُ بهِ الكَريهَةَ، وتَجُرُّ المَنفَعةَ الى أخيكَ المُسلِمِ. (٧/ ٣٠٤٤؛ قصص الانبياء: ١٨٨)
برترين صدقه، صدقه زبان است كه با آن از ريختن خون‌ها جلوگيرى كنى و پيشامد ناخوشايند را دفع كنى و به برادر مسلمانت سودى برسانى.
٥٩٧. اندازه نگه داشتن در صدقه دادن‌ المُعتَدى فى الصَّدقةِ كَمانِعِها. (٧/ ٣٠٥٢؛ كنزالعمال: ١٦٢٤٦)
كسى كه در صدقه دادن از حد بگذراند، مانند كسى است كه صدقه نمى‌دهد.
٥٩٨. چشمداشت، باطل كننده صدقه‌ تَصَدَّقُوا مِن غَيرِ مَخِيلَةٍ؛ فانَّ الَمخِيلَةَ تُبطِلُ الأجرَ. (٧/ ٣٠٥٦؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٠)
بى‌چشم داشت، صدقه بدهيد؛ زيرا كه چشم‌داشت اجر را از بين مى‌برد.
٥٩٩. كم نشدن مال با پرداخت صدقه‌ ما نَقَصَ مالٌ مِن صَدَقَةٍ قَطُّ، فأعطُوا ولا تَجبُنوا. (١٣/ ٦٤؛ بحار: ٩٦/ ١٣١)
هيچ مالى هرگز بر اثر صدقه دادن كم نشد. پس عطا كنيد و نترسيد.