هر گاه كارها همچون پاره‌هاى شب تار بر شما تاريك و شبهه ناك شد، به قرآن روى آوريد؛ زيرا قرآن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و شاكى و خصمى است كه شكايتش قبول مى شود. هر كه قرآن را فرا روىِ خود قرار دهد، او را به سوى بهشت كشاند و هر كه آن را پشت سر خويش نهد، به سوى دوزخش براند.
٧٢٦. قرآن، امام مؤمنان‌ علَيكُم بالقرآنِ، فاتَّخِذُوهُ اماماً وقائداً. (١٠/ ٤٨٠٦؛ كنزالعمال: ٤٠٢٩)
بر شما باد به قرآن، آن را پيشوا و رهبر خود سازيد.
٧٢٧. قرآن، ثروت تمام نشدنى‌ القرآنُ غِنىً، لا غِنىً‌دونَهُ، ولا فَقرَ بعدَهُ. (١٠/ ٤٨١٠؛ بحار: ٩٢/ ١٩)
قرآن ثروتى است، كه بدون آن توانگرى نباشد و با وجود آن فقرى نه.
٧٢٨. يادگرفتن و ياد دادن قرآن‌ خِيارُكُم مَن تَعَلَّمَ القرآنَ وعَلَّمَهُ. (١٠/ ٤٨١٤؛ بحار: ٩٢/ ١٨٦)
بهترين شما، كسى است كه قرآن را بياموزد و (به ديگران) آموزش دهد.
٧٢٩. فراوانى قرائت قرآن‌ علَيكُم بتَعَلُّمِ القرآنِ وكَثرَةِ تِلاوَتِهِ. (١٠/ ٤٨١٤؛ كنزالعمال: ٢٣٦٨)
برشما باد، آموختن قرآن و بسيار خواندن آن.
٧٣٠. توفيق حفظ قرآن، بزرگ ترين نعمت الهى‌ مَن أعطاهُ اللَّهُ حِفظَ كتابِهِ فَظَنَّ أنَّ أحَداً اعطىَ أفضَلَ مِمّا اعطىَ فقد غَمَطَ أفضَلَ النِّعمَةِ. (١٠/ ٤٨١٦؛ كنزالعمال: ٢٣١٧)
هر كس كه خدا نعمت حفظ كتاب خود را به او عطا كند و آن كس گمان كند كه به ديگران نعمتى بزرگ تر از اين نعمت او داده شده است، بى گمان نسبت به بزرگ ترين نعمت تحقير و ناسپاسى روا داشته است.