٧٠٤. دفع بدى‌ها از بازدارندگان از غيبت‌ مَن تَطَوَّلَ على أخِيهِ فى غِيبةٍ سَمِعَها فيهِ فى مَجلِسٍ فَرَدَّها عَنهُ، رَدَّ اللَّهُ عَنهُ ألفَ بابٍ مِن السُّوءِ فى الدنيا والآخِرَةِ. (٩/ ٤٤٧٤؛ امالى صدوق: ٣٥٠)
هر كس در مجلسى بشنود كه از برادرش غيبت مى شود و آن را از او دفع كند، خداوند هزار باب بدى را در دنيا و آخرت از او دفع كند.
٧٠٥. اهميت جلوگيرى از غيبت مسلمانان‌ مَن اغتِيبَ عِندَهُ أخوهُ المسلمُ، فاستَطاعَ نَصرَهُ فلم يَنصُرْهُ، خَذَلَهُ اللَّهُ فى‌الدنيا والآخِرَةِ. (٩/ ٤٤٧٤؛ الفقيه: ٤/ ٣٧٢)
هرگاه در حضور كسى از برادر مسلمانش غيبت شود و او بتواند يارى‌اش دهد، امّا به يارى (و دفاع از) او برنخيزد، خداوند در دنيا و آخرت تنهايش گذارد.
٧٠٦. كفاره غيبت كردن، آمرزش خواهى از خداوند وقد سُئلَ عن كَفّارَةِ الاغتِيابِ: تَستَغفِرُ اللَّهَ لِمَنِ اغتَبتَهُ كُلَّما ذَكَرتَهُ.
(٩/ ٤٤٧٤؛ كافى: ٢/ ٣٥٧)
در پاسخ به اين سؤال كه كفّاره غيبت چيست، فرمود: كفّاره اش اين است كه هرگاه به ياد كسى كه از او غيبت كرده اى افتادى، از خداوند برايش آمرزش بخواهى.
٧٠٧. آمرزش خواستن از خدا، براى غيبت انجام گرفته‌ اذا اغتابَ أحَدُكُم أخاهُ‌فلْيَستَغفِرِ اللَّهَ؛ فانَّها كفّارَةٌ لَهُ. (٩/ ٤٤٧٤؛ كنزالعمال: ٨٠٣٧)
هرگاه يكى از شما، از برادرش غيبت كرد، از خداوند آمرزش بطلبد؛ زيرا اين كفّاره گناه اوست.
غيرت‌ ٧٠٨. ستايش غيرت‌ انّ الغَيرَةَ مِن الايمانِ. (٩/ ٤٤٨٠؛ الفقيه: ٣/ ٤٤٤)
براستى كه غيرت جزو ايمان است.