٥٧٨. فضيلت شهادت‌ فَوقَ كُلِّ ذِى بِرٍّ بِرٌّ حتّى يُقتَلَ الرجُلُ فى سبيلِ اللَّهِ، فاذا قُتِلَ فى سبيلِ اللَّهِ فليسَ فَوقَهُ بِرٌّ. (٦/ ٢٨٧٢؛ كافى: ٢/ ٣٤٨)
فراتر از هر نيكى، نيكى است تا آن گاه كه مرد در راه خدا كشته شود. پس، چون در راه خدا كشته شد، بالاتر از آن نيكى (و ارزشى) وجود ندارد.
٥٧٩. شهادت، شرافتمندانه‌ترين مرگ‌ أشرَفُ المَوتِ قَتلُ الشهادَةِ. (٦/ ٢٨٧٢؛ بحار: ١٠٠/ ٨)
شرافتمندانه‌ترين مرگ، شهادت است.
شهوترانى‌ ٥٨٠. اندوهى طولانى، نتيجه ساعتى شهوترانى‌ رُبَّ شَهوَةِ ساعَةٍ تُورِثُ حُزناً طَويلًا. (١٤/ ٦٦٩٨؛ بحار: ٧٧/ ٨٢)
چه بسيار شهوتى كه ساعتى بيش نپايد، امّا اندوهى طولانى در پى آرد.
٥٨١. شهوت‌پرستى يا پارسايى‌ حَرامٌ على كُلِّ قَلبٍ مُتَوَلِّهٍ بالشَّهَواتِ أن يَسكُنَهُ الوَرَعُ.
(١٤/ ٦٧٠٤؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٢)
بر هر دلى كه شيفته شهوت‌ها باشد، حرام است كه پارسايى در آن منزل كند.
٥٨٢. حرمت گردش در ملكوت براى دل شهوتران‌ حَرامٌ على كُلِّ قَلبٍ عزّى بالشَّهَواتِ أن يَجُولَ فى مَلَكوتِ السَّماواتِ.
(١٤/ ٦٧٠٤؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٢)
بر هر دلى كه به شهوت‌ها آرام گرفته باشد، حرام است كه در ملكوت آسمان‌ها گردش كند.