٦٧٧. رساندن شادى به مؤمن، بهترين عمل‌ أحَبُّ الأعمالِ الَى اللَّهِ سُرورٌ (الذى) تُدخِلُهُ عَلَى المُؤمِنِ، تَطرُدُ عَنهُ جَوعَتَهُ أو تَكشِفُ عَنهُ كُربَتَهُ. (٩/ ٤٠٦٦؛ كافى: ٢/ ١٨٨)
محبوب ترين كارها در پيشگاه خدا، شادى‌اى است كه به مؤمن رسانى، گرسنگى‌اش را بر طرف سازى و اندوهش را بزدايى.
٦٧٨. پارسايى و خوبى و بردبارى، شرط كمال اعمال‌ ثَلاثٌ مَن لَم يَكُنّ فيه لَم يَتِمَّ لَهُ عَمَلٌ: وَرَعٌ يَحجُزُهُ عَن مَعا هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) ١٦٤ فروتنى‌ صى اللَّهِ، وخُلقٌ يُدارى بِهِ النّاس، وحِلمٌ يَرُدُّ بِهِ جَهلَ الجاهِلِ. (٩/ ٤٠٦٨؛ كافى: ٢/ ١١٦)
سه چيز است كه در هركس نباشد هيچ عملى از او كامل نگردد: پارساييى كه او را از نافرمانى خدا باز دارد و خويى كه به وسيله آن با مردم مدارا كند و بردباريى كه با آن رفتار جاهلانه نادان را دفع كند.
٦٧٩. باطل‌كنندگان اعمال‌ ثَلاثَةٌ لا يَنفَعُ مَعَهُنَّ عَمَلٌ: الشِّركُ بِاللَّهِ، وعُقوقُ الوالِدَينِ، والفِرارُ مِنَ الزَّحفِ. (٩/ ٩٤٠٦٨؛ كنزالعمال: ٤٣٨٢٤ و ٤٣٩٣٧)
سه چيز است كه با وجود آنها هيچ عملى سود نمى‌بخشد: شريك قراردادن براى خدا، نافرمانى و آزردن پدر و مادر و گريختن از جهاد.
٦٨٠. قبولى اعمال، با حفظ زبان‌ ما عَمِلَ مَن لَم يَحفَظْ لِسانَهُ. (٩/ ٤٠٦٨؛ بحار: ٧٧/ ٨٥)
آن كه زبان خود را نگه ندارد، عملى نياورده است.
٦٨١. استحكام در كار انَّ اللَّهَ تَعالى يُحِبُّ اذا عَمِلَ أحَدُكُم عَمَلًا أن يُتقِنَهُ. (٩/ ٤٠٧٦؛ كنزالعمال: ٩١٢٨)
خداوند تعالى دوست دارد كه هرگاه فردى از شما كارى كند آن را محكم (و بى عيب) انجام دهد.