براى هر حاجتى كه داريد، حتّى اگر بند كفش باشد، دست خواهش به سوى خداوند عزّ و جل دراز كنيد؛ زيرا كه تا او آن را آسان نگرداند آسان (و برآورده) نشود.
٤١٣. كليد اجابت‌ اذا أرادَ اللَّهُ أن يَستَجِيبَ لعبدٍ أذِنَ‌لَهُ فى الدُّعاءِ. (٤/ ١٦٥٤؛ كنزالعمال: ٣١٥٦)
هرگاه خداوند بخواهد كه خواهش بنده‌اى برآورد، اجازه (و توفيق) دعا كردن به او عطا فرمايد.
٤١٤. به استجابت نرسيدن دعا انَّ العبدَ لَيَرفَعُ يَدَهُ الى اللَّهِ ومَطعَمُهُ حَرامٌ، فكيفَ يُستَجابُ لَهُ وهذا حالُهُ؟! (٤/ ١٦٥٨؛ ارشاد القلوب: ١٤٩)
همانا بنده دستش را (براى دعا) به درگاه خدا بالا مى‌برد، در حالى كه خوراكش حرام است؛ با چنين حالى، چگونه دعايش م هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) ١١٢ دين‌ ستجاب شود؟! ٤١٥. لقمه حلال و پذيرش دعا أطِبْ كَسبَكَ تُستَجَبْ دَعوَتُكَ، فانَّ الرّجلَ يَرفَعُ اللُّقْمَةَ الى فِيهِ (حَراماً) فما تُستَجابُ له دَعوَةٌ أربَعينَ يوماً. (٤/ ١٦٥٨؛ مكارم الاخلاق: ٢/ ٢٠)
در آمدت را پاك كن تا دعايت مستجاب شود؛ زيرا هرگاه آدمى لقمه [حرام‌] به دهان خود ببرد، تا چهل روز دعايى از او پذيرفته نمى‌شود.
٤١٦. غفلت و پذيرفته نشدن دعا اعلَموا أنّ اللَّهَ لا يَستجيبُ دُعاءً مِن قلبٍ غافِلٍ لاهٍ. (٤/ ١٦٥٨؛ بحار: ٩٣/ ٣٢١)
بدانيد كه خداوند، دعايى را كه از دلى غافل و بى‌خبر باشد، نمى‌پذيرد.
٤١٧. زمان رقت قلب، زمان پذيرش دعا اغتَنِموا الدُّعاءَ عند الرِّقَّةِ فانَّها رحمةٌ. (٤/ ١٦٦٠؛ الدعوات راوندى: ٣٠)
دعا كردن را در هنگام رقّت قلب غنيمت شمريد، كه رقّت قلب، رحمت است.