هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٩٥
معاد، ميدان (بروز) عمل است. كسى كه (در دنيا) كار كرده (در معاد) نكو حال و بهرهمند باشد و آن كه (فرصت عمل) از دست داده، اندوهگين و پشيمان باشد.
معرفت ٨٦٦. معرفت، افزاينده ايمان أفضَلُكُم ايماناً أفضَلُكُم مَعرِفَةً. (٨/ ٣٥٥٤؛ جامع الخبار: ٣٦)
با ايمانترين شما، با شناختترين شماست.
٨٦٧. شناخت خداوند، افزاينده زهد و شوق عبادت مَن عَرَفَ اللَّهَ وعَظَّمَهُ مَنَعَ فاهُ مِنَ الكَلامِ وبَطنَهُ مِنَ الطَّعامِ، وعَنّى نَفسَهُ بِالصِّيامِ والقِيامِ. (٨/ ٣٥٨٨؛ امالى صدوق: ٤٤٤)
هر كه خدا را شناخت و به عظمتش پى بُرد، دهان خويش را از گفتار فروبست و شكمش را از خوراك نگه داشت و با روزهدارى و شب زندهدارى، خود را رنجور كرد.
٨٦٨. خداشناسى حقيقى لَو عَرَفتُمُ اللَّهَ حَقَّ مَعرِفتِهِ لَمَشَيتُم عَلَى البُحورِ، ولَزالَت بِدُعائكُمُ الجِبالُ.
(٨/ ٣٥٨٨؛ كنزالعمال: ٥٨٩٣)
اگر خدا را چنان كه بايد مىشناختيد، بر روى درياها راه مىرفتيد و با دعايتان كوهها از جا كنده مىشدند.
٨٦٩. خدا ترسى، نتيجه خدا شناسى مَن كانَ بِاللَّهِ أعرَفَ كانَمِنَ اللَّهِ أخوَفَ. (٨/ ٣٥٨٨؛ بحار: ٧٠/ ٣٩٣)
هر كه خدا شناستر باشد، خدا ترستر است.