هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧

٨. بى آزارى‌ كُفَّ أذاكَ عنِ النّاسِ؛ فانّهُ صَدَقةٌ تَصَّدَّقُ بها عَلى نَفْسِكَ.
(١/ ١١٨؛ بحار: ٧٥/ ٥٤)
به مردم آزار نرسان، كه بى‌آزارى، خود صدقه‌اى است براى خودت.
آزمايش‌ ٩. تندرستى و فراغت، دو آزمايش الهى‌ خَلَّتانِ كثيرٌ مِن الناسِ فيهِما مَفتونٌ: الصِّحَّةُ والفَراغُ. (١٠/ ٤٦٠٤؛ كافى: ٨/ ١٥٢)
دو چيز است كه مايه فتنه (آزمايش يا فساد) بسيارى از مردم است: تندرستى و فراغت.
١٠. دشوارى آزمايش با نعمت‌ها لَأنا لِفِتنَةِ السَّرّاءِ أخوَفُ علَيكُم مِن فِتنَةِ الضَّرّاءِ، انّكُمُ ابتُلِيتُم بفِتنَةِ الضَّرّاءِ فَصَبَرتُم، وانّ الدنيا حُلوَةٌ خَضِرَةٌ (٩/ ٤٥٢٠؛ الترغيب والترهيب: ٤/ ١٨٤)
راستى كه من از فتنه خوشى براى شما بيمناك ترم، تا فتنه سختى. شما به فتنه سختى درافتاديد و صبر كرديد، امّا دنيا شيرين و خوش نظر است.
١١. اخلاص، راه رهايى از فتنه‌ها طُوبى لِلمُخلِصينَ، اولئكَ مَصابيحُ الهُدى تَنجَلى عَنهُم كلُّ فِتنَةٍ ظَلماءَ. (٩/ ٤٥٢٤؛ الترغيب والترهيب: ١/ ٥٤)
خوشا به حال مخلصان، آنان چراغهاى هدايتند و هر فتنه تاريك از آنها برطرف مى‌شود.
١٢. آزمايش الهى براى بنده دوست داشتنى خدا اذا أحَبَّ اللَّهُ عَبداً ابتَلاهُ، فان صَبَرَ اجتَباهُ، وان رَضِىَ اصطَفاهُ.
(٥/ ٢٠٩٢؛ بحار: ٨٢/ ١٤٢)
هرگاه خدا بنده‌اى را دوست بدارد مبتلايش گرداند؛ اگر صبر كرد او را انتخاب مى‌كند و اگر خرسند بود او را براى خود بر مى‌گزيند.