٥١٠. پذيرفته نشدن عمل همراه با ريا انّ اللَّهَ لا يَقبَلُ عَملًا فيهِ مِثقالُ ذَرَّةٍ مِن رياءٍ. (٤/ ١٩٤٢؛ تنبيه الخواطر: ١/ ١٨٧)
خداوند عملى را كه در آن همسنگ ذرّه‌اى ريا باشد نمى‌پذيرد.
٥١١. راه نجات، دورى از ريا حِينَ سَألَهُ رَجُلٌ: يا رسولَ اللَّهِ! فِيمَ النَّجاةُ؟ [قال‌]: أن لا يَعمَلَ العَبدُ بطاعَةِ اللَّهِ يُريدُ بها الناسَ. (٤/ ١٩٤٢؛ تنبيه الخواطر: ١/ ١٨٦)
در پاسخ به مردى كه پرسيد: اى رسول خدا، نجات در چيست؟ فرمود: در اين كه بنده طاعت خدا را به خاطر مردم انجام ندهد.
٥١٢. فرجامِ بدِ رياكاران‌ انّ النارَ وأهلَها يَعِجُّونَ مِن أهلِ الرياءِ، فقيلَ: يا رسولَ اللَّهِ، وكيفَ تَعِجُّ النارُ؟! قالَ: مِن حَرِّ النارِ التى يُعَذَّبُونَ بها. (٤/ ١٩٤٤؛ مستدرك الوسايل: ١/ ١٠٧)
دوزخ و دوزخيان از دست رياكاران فرياد بر مى‌آورند! عرض شد: اى رسول خدا! آتش، چگونه فرياد برمى‌آورد؟ فرمود: از گرماى آتشى كه (رياكاران) با آن عذاب مى‌شوند.
٥١٣. ريا و نگرانى بزرگ پيامبر انّ أخْوَفَ ما أخافُ عَلَيْكُمُ الشِّرْكُ الأصْغَرُ. قالُوا: وما الشِّرْكُ الأصْغَرُ يا رسولَ اللَّهِ؟ قال: هُوَ الرِّياءُ. (١/ ٢٠٠؛ بحار: ٧٢/ ٣٠٣)
ترسناك ترين چيزى كه مى‌ترسم به آن مبتلا شويد، شرك اصغر است؛ گفتند: اى رسول خدا! شرك اصغر چيست؟ فرمود: ريا.
زبان‌ ٥١٤. سلامت در حفظ زبان‌ سَلامَةُ الانسانِ فى حِفظِ اللِّسانِ. (١١/ ٥٣١٤؛ بحار: ٧١/ ٢٨٦)
سلامت انسان، در نگهدارى زبان است.