يُقَرِّبُ مِن أجَلٍ ولا يُبعِدُ مِن رِزقٍ. (٨/ ٣٧٢٦١؛ كنزالعمال: ٥٥٧٠)
هان! مبادا هراس از مردم مانع از آن شود كه فردى از شما حقّ را ببيند و نگويد. (كه حقّ‌گويى) نه اجلى را نزديك مى‌كند و نه رزق و روزيى را دور مى‌گرداند.
حقوق الهى‌ ٣١١. اداى حقوق خداوند انّ حُقوقَ اللَّهِ جَلَّ ثَناؤُه أعْظَمُ مِن أنْ يَقومَ بِها العِبادُ، وانّ نِعَمَ اللَّهِ أكْثَرُ مِن أنْ‌يُحْصيَهاالعِبادُ، ولكنْ أمْسُوا وأصْبِحوا تائِبينَ. (٣/ ١٢٤٤؛ مكارم الاخلاق: ٢/ ٣٦٥)
حقوق خداوند، جلّ ثناؤه، بزرگتر از آن است كه بندگان آنها را به جاى آورند ونعمت‌هاى خدا بيشتر از آن است كه بندگان شماره كنند، امّا شما با حال توبه شب و روز خود را آغاز كنيد.
حكمت‌ ٣١٢. برابرى شنيدن حكمت، با عبادت سالانه‌ كَلِمَهُ الحِكمَهِ يَسْمَعُها المؤمنُ خَيرٌ مِن عِبادَةِ سَنةٍ. (٣/ ١٢٥٨؛ بحار: ٧٧/ ١٧٢)
سخن حكيمانه اى را كه مؤمن بشنود بهتر از عبادت يك سال است.
٣١٣. حكمت و ترس از خدا رأسُ الحِكمَةِ مَخافَةُ اللَّهِ. (٣/ ١٢٦٤؛ بحار: ٧٨/ ٤٥٣)
ترس از خدا رأس حكمت است.
٣١٤. اطاعت از خدا، اصل حكمت‌ انّ أشْرَفَ الحَديثِ ذِكْرُ اللَّهِ، ورأسُ الحِكمَةِ طاعَتُهُ. (٣/ ١٢٦٤؛ امالى صدوق: ٣٩٤)
بهترين سخن ياد خداست و رأس حكمت اطاعت از اوست.