هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٧
٢٨٥. پيامد كوتاهى در رفتن به حج مَن سَوّفَ الحَجَّ حتّى يَموتَ بَعثَهُ اللَّهُ يَومَ القِيامَةِ يَهوديّاً أو نَصْرانيّاً.
(٣/ ١٠٠٨، بحار: ٧٧/ ٥٨)
هر كس در رفتن حجّ چندان تعلّل ورزد تا مرگش فرا رسد، خداوند او را در روز رستاخيز يهودى يا نصرانى برانگيزد.
حديث ٢٨٦. بهشت، پاداش برپايى يك سنت مَن أدّى الى امَّتى حَديثاً يُقامُ بِه سُنّةٌ أو يُثْلَمُ بهِ بِدْعَةٌ فَلهُ الجَنّةُ.
(٣/ ١٠٢٨؛ بحار: ٢/ ١٥٢)
هركس به امّت من حديثى رساند كه به سبب آن سنّتى بر پاى شود يا در بدعتى رخنه افتد بهشتازآنِاوباشد.
حدود الهى ٢٨٧. فضيلت اجراى حدود الهى اقامَةُ حَدٍّ مِن حُدودِ اللَّهِ خَيرٌ مِن مَطَرِ أربَعينَ لَيلةً فى بِلادِ اللَّهِ.
(١٠٤٦/ ٣؛ كنزالعمال ١٤٥٩٩؛ كافى: ٧/ ١٧٤)
جارى كردن يك حدّ از حدود الهى بهتر است از چهل شب بارش باران در سرزمينهاى خدا.
حرام خوارى ٢٨٨. حرام خوارى و عبادت العِبادَةُمَع أكْلِ الحَرامِ كالبِناءِ على الرَّمْلِ و قيلَ: على الماءِ. (٣/ ١١٢٤؛ عدة الداعى: ١٤١)