١٣٠. ضعيف شدن امت‌ يُوشِكُ الامم تَداعى عَلَيْكُمْ تَداعِىَ الأكَلَةِ على قَصْعَتِها. قالَ قائلٌ مِنْهُمْ: مِنْ قِلّةٍ نَحْنُ يَوْمَئذٍ؟ قالَ: بَلْ أنْتُمْ كَثِيرٌ، ولكنّكُمْ غُثاءٌ كَغُثاءِ السَّيْلِ، وَليَنْزِعَنَّ اللَّهُ مِنْ عَدُوِّكُمُ المَهابةَ منهم، وليَقِفَنَّ فى قُلوبِكُمُ الوَهْنَ! قالَ قائلٌ: يا رسولَ اللَّه، وما الوَهْنُ؟ قالَ: حُبُّ الدُّنيا وكَراهِيَةُ المَوتِ. (١/ ١٩٨؛ التشريف بالمنن: ٣٠٧)
زود باشد كه ملّت‌ها بر شما هجوم آورند همچون هجوم بردن گرسنگان به كاسه غذا.
يكى از آن ميان گفت: آيا به علّت آن كه در آن هنگام شمارمان اندك است؟ فرمود: بر عكس، تعدادتان بسيار زياد است، امّا چونان كف و خاشاك روى سيلاب هستيد، خداوند هيبت و شكوه شما را از دلهاى دشمنان‌تان بر مى‌گيرد و در دل‌هاى شما وهن مى‌افكند. يكى پرسيد: اى پيامبر خدا، وهن چيست؟ فرمود: دوست داشتن دنيا و ناخوش داشتن مرگ‌ ١٣١. نگرانى‌هاى پيامبر (ص) بر امت خود انّما أخافُ على امّتى ثَلاثاً: شُحّاً مُطاعاً، وهَوىً مُتَّبعاً، واماماً ضالّاً.
(١/ ١٩٨؛ بحار: ٧٧/ ١٦١)
من از سه چيز بر امّت خود بيم دارم: گردن نهادن به فرمان آزمندى و بخل، پيروى از هوا و هوس، و پيشواى گمراه.
١٣٢. سه نگرانى پيامبر (ص)
ثَلاثَة أخافهنّ على امَّتى: الضَلالَة بَعْدَ المَعْرِفةِ، ومُضِلّاتُ الفِتَنِ، وشَهْوَةُ البَطْنِ والفَرْجِ. (١/ ١٩٨؛ امالى طوسى: ١٥٧)
سه چيز است كه از آنها بر امّت خود مى‌ترسم: گمراهى بعد از شناخت، فتنه‌هاى گمراه كننده و شكمبارگى و شهوترانى‌