هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٨
٣٨٦. جمع خوبىها جِماعُ الخَيرِ خَشيَةُ اللَّهِ. (٤/ ١٥٩٨؛ تنبيه الخواطر: ٢/ ١٢٢)
ترس از خدا، مجمع خوبيهاست.
٣٨٧. خير دنيا و آخرت أربَعٌ مَن اعْطِيَهُنَّ فَقَد اعْطِىَ خَيرَ الدُّنيا والآخِرَةِ: بَدناً صابِراً، ولِساناً ذاكِراً، وقَلْباً شاكِراً، وزَوْجَةً صالِحَةً. (٤/ ١٥٩٨؛ مستدرك الوسايل: ٢/ ٤١٤)
چهار چيز است كه به هركس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده است؛ بدن شكيبا، زبان گويا به ذكر خدا، دل سپاسگزار و همسر شايسته.
٣٨٨. خير خواهى خداوند براى بندهاش اذا أرادَ اللَّهُعزّ و جل بعَبدٍ خَيراً فَقَّهَهُ فى الدِّينِ، وزَهَّدَهُ فى الدُّنيا، وبَصَّرَهُ بعُيوبِ نَفْسِهِ. (٤/ ١٦٠٢؛ بحار: ٧٧/ ٨)
هرگاه خداوند خوبى بندهاى را بخواهد، او را در دين فقيه و آگاه گرداند، به دنيا بىاعتنايش كند و بيناى عيبهايش سازد.
٣٨٩. سرزنش خداوند اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَيراً عاتَبَهُ فى مَنامِهِ. (٤/ ١٦٠٢؛ كنزالعمال: ٣٠٧٦٥)
هر گاه خداوند خوبى بندهاى را بخواهد او را در خواب سرزنش مىكند.
٣٩٠. عاقبت به خيرى اذا أرادَ اللَّهُ بعَبدٍ خَيراً عَسَلَهُ. قيلَ: وما عَسَلَهُ؟ قالَ: يَفتَحُ لَهُ عمَلًا صالِحاً قَبلَ مَوتِهِ ثُمَّ يَقْبِضُهُ علَيهِ. (٤/ ١٦٠٢؛ كنزالعمال: ٣٠٧٦٣)
هرگاه خداوند خوبى بندهاى را بخواهد او را عسل اندود كند. عرض شد: چگونه او را عسل اندود مى كند؟ فرمود: قبلاز مرگش عمل شايستهاى براى او پيش مىآورد وسپس جانش را مى ستاند.