خواب‌ ٣٥٥. خواب زياد، سبب تهيدستى در قيامت‌ ايّاكُم وكَثرَةَ النَّومِ؛ فانَّ كَثرَةَ النَّومِ يَدَعُ صاحِبَهُ فَقيراً يَومَ القِيامَةِ.
[ ٢١٨ ])
از پر خوابى بپرهيزيد؛ زيرا پرخوابى صاحب خود را در روزقيامت تهيدست مى‌گذارد.
٣٥٦. با وضو خوابيدن‌ مَن نامَ علَى الوُضوءِ ان أدرَكَهُ المَوتُ فى لَيلِهِ فهُو عِندَ اللَّهِ شَهيدٌ.
(١٣/ ٦٥٥٢؛ بحار: ٧٦/ ١٨٣)
هركه با وضو بخوابد، اگر در آن شب مرگش در رسد، نزد خداوند شهيد به شمار مى‌آيد.
خوش اخلاقى‌ ٣٥٧. خوشرفتارى با مردم، وظيفه مسلمان‌ أحسِنْ مُصاحَبَةَ مَن صاحَبَكَ تَكُن مُسلِماً. (٨/ ٣٧٧٤؛ امالى صدوق: ١٦٨)
با كسى كه همنشين توست خوشرفتار باش، تا مسلمان باشى.
٣٥٨. حسن خلق، نصف دين‌ حُسنُ الخُلق نِصْفُ ا لدِّينِ. (٤/ ١٥١٨؛ خصال: ٣٠/ ١٠٦)
خوى نيكو، نصف دين است.
٣٥٩. ميوه خوش اخلاقى‌ انّ العَبدَ لَيَبلُغُ بحُسنِ خُلقِهِ عَظيمَ دَرَجاتِ الآخِرَةِ وشَرَفِ المَنازِل، و انَّهُ لَضَعيفُ العِبادَةِ. (٤/ ١٥٢٠؛ المحجة البيضاء: ٥/ ٩٣)
بنده، هر چند در عبادت ضعيف باشد، با اخلاق نيك خود در آخرت به درجات بزرگ و منزلت‌هاى والا دست مى‌يابد.