سه چيز نجات‌بخش است: ... و ترس از خدا در نهان، چنان كه گويى او را مى‌بينى؛ چه اگر تو او را نمى‌بينى او تو را مى‌بيند.
٣٢٥. عارفان خائف‌ مَن كانَ باللَّهِ أعْرَفَ كانَ مِن اللَّهِ أخْوَفَ. (٤/ ١٥٦٦؛ بحار: ٧٠/ ٣٩٣)
هركه خداشناس‌تر باشد، خداترس‌تر است.
٣٢٦. مؤمن، بين خوف و رجا (بيم و اميد)
لَو تَعْلَمونَ قَدْرَ رَحمَةِ اللَّهِ لَاتَّكَلْتُم علَيها وما عَمِلْتُم الّا قليلًا، ولَو تَعْلَمونَ قَدْرَ غَضَبِ اللَّهِ لَظَنَنْتُم بأنْ لا تَنْجوا. (٤/ ١٥٦٨؛ كنزالعمال: ٥٨٦٧)
اگر اندازه رحمت خدا را بدانيد، بر آن تكيه خواهيد كرد (و آسوده خاطر خواهيد شد) و جز اندكى عمل نخواهيد كرد و اگر اندازه خشم خدا را بدانيد، خواهيد پنداشت كه هرگز نجات نمى‌يابيد.
٣٢٧. خوف در دنيا، ايمنى در آخرت‌ قالَ اللَّهُ تبارَكَ وتعالى: وعِزَّتى وجَلالى، لا أجْمَعُ على عَبْدى خَوفَينِ، ولا أجْمَعُ لَه أمْنَينِ، فاذا أمِنَنى فى الدُّنيا أخَفْتُهُ يَومَ القِيامَةِ، و اذا خافَنى فى الدُّنيا أمِنْتُهُ يَومَ القِيامَةِ. (٤/ ١٥٧٦؛ بحار: ٧٠/ ٣٧٩)
خداى تبارك وتعالى فرمود: به عزّت و جلالم سوگند كه براى بنده‌ام دو ترس و دو امنيّت با هم فراهم نمى‌آورم؛ پس اگر در دنيا خود را از من ايمن بداند، در روز رستاخيز او را هراسان كنم و اگر در دنيا از (غضب) من بترسد، در روز قيامت او را ايمن گردانم.
٣٢٨. تبريك به خدا ترسان‌ طُوبى لِمَن شَغَلَهُ خَوفُ اللَّهِ عَن خَوفِ النّاسِ. (٤/ ١٥٨٠؛ بحار: ٧٧/ ١٢٦)
خوشا آن كه ترس از خدا، او را از ترس از مردم باز داشته باشد.