هزار حديث از پيامبر اعظم(ص) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٢
٣٠٦. گمان خير نسبت به برادر مسلمان اطلُبْ لأِخِيكَ عُذراً، فَانْ لَم تَجِدْ لَهُ عُذراً فَالَتمِسْ لَهُ عُذراً.
(٧/ ٣٣٩٢؛ بحار: ٧٥/ ١٩٧)
براى گفتار و كردارى كه از برادرت سر مىزند، عذرى بجوى و اگر نيافتى، عذرى بتراش.
٣٠٧. پرهيز از بدگمانى نسبت به برادر مسلمان ايّاكُم والظَّنَّ؛ فانَّ الظَّنَّ أكذَبُ الكَذِبِ. (٧/ ٣٣٩٤؛ بحار: ٧٥/ ١٩٥)
از گمان بپرهيزيد؛ زيرا گمان، دروغترين دروغ است.
٣٠٨. پرهيز از پى جويى بعد از گمان بد اذا ظَنَنتُم فلا تُحَقِّقُوا، واذا حَسَدتُم فلا تَبغُوا، واذا تَطَيَّرتُم فَامضُوا.
(٧/ ٣٣٩٦؛ كنزالعمال: ٧٥٨٥)
هرگاه گمان (بد) برديد، پيرامون آن جستجو و تحقيق نكنيد و هرگاه حسد ورزيديد، آن را دنبال نكنيد و هرگاه فال بَد زديد (اعتنا نكرده) كار خود را انجام دهيد.
حق پذيرى ٣٠٩. پذيرفتن حق از همگان اقْبَلِ الحَقَّ مِمَّن أتاكَ بهِ- صَغيرٌ أو كَبيرٌ- وان كانَ بَغيضاً، وارْدُدِ الباطِلَ على مَن جاءَ بهِ مِن صَغيرٍ أو كَبيرٍ وانْ كانَ حَبيباً. (٣/ ١٢٣٤؛ كنزالعمال: ٤٣١٥٢)
حقّ را از هركس كه برايت آورد، كوچك باشد يا بزرگ، بپذير هر چند دشمنت باشد و باطل را- كوچك يا بزرگ- هر كه گويد به خودش برگردان هرچند دوستت باشد.
حق گويى ٣١٠. نهى از ترس از مردم در مقام حق گويى ألا لايَمنَعَنَّ أحَدَكُم هَيبَةُ النّاسِ أن يَقولَ الحَقَّ اذا رَآهُ أن يَذَّكَّرَ بِعِظَمِ اللَّهِ، لا